پیش خوان روزنامه ها
پایگاه خبری محیط زیست ایران
کد خبر : ۸۵۱۷۷۳
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

راهی برای نجات از تمام بدى ها و دشمنی ها در بیان امام علی (ع)

کارشناس دینی ماجرای ابراهیم نبی (ع) در برابر نمرود را نمونه ای آشکار درباره توکل بر خدا دانست و به معرفی راهی برای نجات از بدی ها و دشمنی ها در کلام امیرالمؤمنین (ع) پرداخت.

راهی برای نجات از تمام بدى ها و دشمنی ها در بیان امام علی (ع)
- اخبار فرهنگی -

به گزارش پایگاه خبری اتحاد آنلاین، حجت الاسلام سید مصطفی فیروزه، مبلّغ سطح عالی حوزه علمیه در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی اتحاد آنلاین با اشاره به اینکه در دنیا خداوند هوای بندگانش را دارد و فقط به دست رحمت و قدرتِ او مشکلات، برطرف می شود، گفت: امام جواد علیه السلام فرمود «کَیْفَ یُضَیَّعُ مَنِ اللَّهُ کَافِلُه‏؟چگونه ضایع و تلف می شود کسی که خداوند متعال عهده دار اداره امورش است؟» وقتی بدانیم که آن مهربان ترین مهربانان که همه کارها با اذن او انجام می شود، ما را فراموش نکرده بلکه کفالت مارا بر عهده گرفته است، خیالمان راحت می شود. کلام امام جواد علیه السلام، کلامی بسیار دلنشین و روح افزاست که دل ما را به خدا و کفیل بودنش قوی و شاد می کند.

وی افزود: این کلام زیبا، آدمی را به یاد آیه شریفه قرآن می اندازد که فرمود «أَلَیْسَ اللَّهُ بِکافٍ عَبْدَه‏؛ آیا خداوند، برای بنده اش بس نیست؟» همان خدایی که در سوره مبارکه مزمل می فرماید «رَّبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَکِیلًا؛ اوست پروردگار مشرق و مغرب که معبودی جز او نیست، پس او را وکیل و تکیه گاه خود انتخاب کن.» اگر پدری، مهربان، ثروتمند و قدرتمند به فرزندش بگوید من کفیل و وکیل تو هستم، آیا دیگر، غم و نگرانی برای آن فرزند باقی می ماند؟ قرآن کریم می فرماید «و هر که بر خدا توکل کند و امور خود را به او وا گذارد، پس خدا برای او بس است.» واقعاً چه کسی جز خداوند متعال ما را از نیستی، به سرای وجود و هستی آورد؟ در دل مادر، استخوان و چشم و گوش و قلب و مغز و بی نهایت نعمت به ما مرحمت فرمود و تا به حال از همه مشکلات و خطرات، نجاتمان داده است؟ اگر قبول کنیم که خدا کفیل و وکیلِ ماست، غم و غصه ها، نگرانی ها و افسردگی ها تبدیل به آرامش ، رضایت و خرسندی می شود. «زهرش همه شربت شد قهرش همه رحمت شد عالَم، شکرستان شد

حجت الاسلام فیروزه با بیان حتی سختی های زندگی هم که بدون دخالتِ ما به ما رسیده، مانند دارویی است که مادر از سر محبت و خیرخواهی به فرزندش می دهد، گفت: اگر بنده ای، به خدا و مهربانی و کفالتش، اعتماد نکند، چه خواهد شد؟ امام جواد علیه السلام در این باره فرمود «و مَنِ انْقَطَعَ إِلَى غَیْرِ اللَّهِ وَکَلَهُ اللَّهُ إِلَیْه‏؛ و کسی که خود را از خدا برید و به دیگری چسبانید، خداوند او را به آن دیگری واگذارد.» و چون غیر خدا، کوچک و ضعیف و نیازمند است، اگر به کسی کمکی کند، در حد ضعف و محدودیتش می تواند کمک دهد و در بسیاری از موارد به خاطر کمک کوچکش زیر منت او خوار و ذلیل می شود.

نه مشکلی برایش بزرگ است و نه زمانی برایش تنگ

این کارشناس دینی ماجرای ابراهیم نبی (ع) در برابر نمرود را نمونه ای آشکار درباره توکل بر خدا دانست و گفت: خداوند کریم، نه مشکلی برایش بزرگ و سخت است و نه زمانی در پیش او تنگ و از دست رفته است؛ در موقعی که نمرود، حضرت ابراهیم علیه السلام را داخل منجنیق گذاشت و می خواست به طرف کوه آتش پرتاب کند؛ فرشتگان آسمان ها از خدا درخواست نجات ابراهیم علیه السلام را کردند، همه موجودات نالیدند. جبرئیل به خدا عرض کرد «خدایا، خلیل و دوستِ تو، ابراهیم بنده تو است و در سراسر زمین کسی جز او تو را نمی‎پرستد، دشمن بر او چیره شده و می‎خواهد او را با آتش بسوزاند». خداوند به جبرئیل خطاب کرد « ... کسی نگران است که مانند تو، ترسِ از دست رفتن فرصت را داشته باشد، ابراهیم بنده من است، اگر خواسته باشم او را حفظ می‎کنم، اگر دعا کند دعایش را مستجاب می‎کنم». ابراهیم (ع) در میان منجنیق، لحظه ای قبل از پرتاب، خدا را خواند و چنان اعتماد و توکلی به پروردگارش داشت که حتی وقتی از منجنیق به سوی آتش پرتاب شد و جبرئیل در میان زمین و آسمان نزد ابراهیم آمد و گفت «یا اِبْراهِیمُ اَلَکَ حاجَةٌ؟» «آیا نیازی داری؟» ابراهیم (ع) گفت «اَمّا اِلَیْکَ فَلا، به تو نیازی ندارم، اما به پروردگار جهان نیاز دارم.» و خداوند در همین لحظه که همه مردم کارِ ابراهیم را تمام شده می دانستند، گوشه ای از قدرتش را نشان داد و آتش را نه اینکه خاموش کند بلکه تبدیل به گلستان فرمود؛ دیدن این نصرت و قدرت الهی این قدر عظمت داشت که حتی نمرود در این لحظه گفت «اگر بنا است کسی برای خود، خدایی انتخاب کند، سزاوار است که خدای ابراهیم را انتخاب کند.» از این روست که امیرالمؤمنین علیه السلام در روایتی فرمود  «اَلتَّوَکُلُّ عَلَى اللّه نَجاةً مِنْ کُلِّ سوءٍ وَ حِرْزٌ مِنْ کُلِّ عَدُوٍّ؛ توکل بر خداوند، مایه نجات از هر بدى و محفوظ بودن از هر دشمنى است.» (کشف الغمة فی معرفة الأئمة (ط - القدیمة)، ج‏2، ص: 346) یا در حدیثی دیگر فرمود «مَن تَوکَّلَ عَلَی اللهِ ذَلَّت لَهُ الصِّعابُ وَ تَسَهَّلَت عَلَیهِ الأسبابُ؛ هرکه بر خدا توکل کند، دشواری ها برایش آسان شده و اسباب برایش فراهم شود.» (غررالحکم ح3888 ص197)

حجت الاسلام فیروزه افزود: بنابراین توکل به خداوند، یعنی اگر همه دنیا مقابل انسان باشند و بخواهند ضرر بزنند، از راه حق بر نگردد و در همه مشکلات، فقط و فقط به خدای قدرتمند مهربان تکیه کند و بداند که خداوند نه تنها می تواند همه مشکلاتش را در کمتر از چشم بر هم زدنی برطرف کند، بلکه آنها را به آسانی و خوشی تبدیل می فرماید. پس هرگز دست و دل خود را به سوی غیر خدا دراز نمی کند، در این صورت، خداوند هم نخواهد گذاشت که بنده اش ضایع و تلف شود و دنیا و آخرتش را گلستان می کند. همانگونه که در قرآن کریم وعده داده است[9] و هیچ موقع بر خلافِ آن، عمل نمی کند.
به جان دوست که غم پرده شما ندَرَد گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید.

حدیث | نسخه ای ساده برای قرارگیری در جرگه «رجبیّون» / تفسیری از «یَا مَنْ یُعْطِی الْکَثِیرَ بِالْقَلِیلِ»

انتهای پیام/

منبع تسنیم
کلید واژه :

ثبت نظرات
captcha