پیش خوان روزنامه ها
پایگاه خبری محیط زیست ایران
کد خبر : ۸۴۳۳۱۲
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پرداخت حقابه جازموریان تنها راه خاموش کردن چشمه های گرد وغبار

پژوهش > رصد رسانه هاتهران- اتحاد آنلاین- روزنامه ایران در یادداشتی آورده است: تالاب جازموریان یکی از پهنه های آبی جنوب شرق ایران است. پهنه ای که می تواند یک میلیون هکتار از مناطق همجوار را متأثر کند.

پرداخت حقابه  جازموریان تنها راه خاموش کردن چشمه های گرد وغبار

به گزارش پایگاه خبری اتحاد آنلاین، روزنامه ایران یکشنبه پنجم بهمن در یادداشتی به قلم محمد درویش رییس کمیته محیط زیست یونسکو، نوشت: در پایاب رودخانه مهم و راهبردی هلیل رود قرار دارد که از کوه شاه بافت سرچشمه گرفته است و بعد از ۴۰۰ کیلومتر به جازموریان می رسد. جازموریان سه استان سیستان و بلوچستان، کرمان و فارس را متأثر می کند که مهم ترین محل برای حفاظت از تنوع زیستی آبزیان و پرندگان در منطقه محسوب می شود و بسیاری از پرندگان مهاجر، جازموریان را به عنوان یکی از مقاصد خودشان در طول هزاران سال گذشته انتخاب کرده اند.

جازموریان مهمترین عاملی است که می تواند چشمه های تولید گردوغبار را مهار کند و ظرفیت گرمایی ویژه منطقه را افزایش بدهد، تفاوت دمای شب و روز را کاهش بدهد و به بهبود کیفیت زیستی کمک کند. جازموریان با افزایش توان زیست پالایی سرزمین، شرایطی را فراهم می کند که منطقه راهبری جنوب کرمان به یک صندوق ارزی پایدار تبدیل شود و هموطنان زیادی از محل پرنده نگری، صیادی و رونق گردشگری طبیعی (بومگردی) پول تولید کنند.

متأسفانه در طول چند دهه گذشته بیش از ۳۰ سد مخزنی کوچک و بزرگ روی هلیل رود ساخته شده است. میزان بارگذاری ها روی این رودخانه راهبردی در جنوب شرق کشور بشدت افزایش پیدا کرده است. فعالیت های معدنی در سرچشمه هلیل رود در کوه شاه بافت افزایش پیدا کرده و طرح های انتقال آب مدام و پیوسته در حال گسترش است. این مسأله سبب شده که دیگر آب به جازموریان نرسد مگر در سیلاب هایی که به صورت اتفاقی، ناگهانی و معدود رخ می دهد.

همین مسائل باعث شده تا چشمه های گردوغبار افزایش پیدا کند، وضعیت زیستی بسیار نامطلوب شود و بسیاری از مردمی که در مناطق اطراف این تالاب راهبردی زندگی می کردند مجبور به مهاجرت شوند. این مهاجرت های ناخواسته می تواند باعث افزایش حاشیه نشینی در شهرهایی مثل کهنوج، جیرفت در کرمان، ایرانشهر در بلوچستان تا نیریز در فارس شود. خود این مسأله می تواند کاهش امنیت اجتماعی را در پی داشته باشد، بنابراین ما به بهانه آباد کردن یک منطقه در شمال استان کرمان در سراب هلیل رود، متأسفانه مناطق بزرگی را ناآبادان کردیم. سرزمین را به سمت ورشکستگی اکولوژیکی سوق دادیم و در نهایت به متروکه شدن سکونتگاه های انسانی کمک کردیم؛ جوامع انسانی هم که ماندند معیشت شان زیر گردوغبار دفن می شود.

اگر قرار است که شرایط دوباره به شرایط پایدار برگردد، تحت هیچ شرایطی نباید حقابه جازموریان که چیزی در حدود ۱۵۰ میلیون مترمکعب در سال است، نادیده گرفته شود. یعنی بعد از حقابه شرب باید حقابه جازموریان مقدم بر حقابه کشاورزی و صنعت باشد. تا این اتفاق نیفتد ما نمی توانیم امیدوار باشیم که بتوانیم در این منطقه مهم در حد فاصل سه استان به شرایط پایدار برسیم.

آنچه که برای برگشت شرایط در حوضه هلیل رود و احیای تالاب جازموریان باید اضافه کرد این است که ما باید از محل بازچرخانی آب، تصفیه پساب ها و به کار انداختن دوباره آب خاکستری از محل تغییر مصرف در بخش صنعت و کشاورزی و انتخاب گونه هایی که ارزش افزوده درخور و نیاز آبی کمتری دارند از محل کاهش ضایعات در بخش کشاورزی و مرمت لوله های آب شرب در شهرهای استان کرمان بویژه شهر کرمان و جیرفت، آب مورد نیاز برای شرب را در بالادست حوضه آبخیز هلیل رود تأمین کنیم تا نیازی به زدن سد و طرح های انتقالی بیشتر نباشد و از محل این صرفه جویی بتوانیم حقابه جازموریان را تأمین کنیم.

امیدوارم مسئولان وزارت نیرو، محیط زیست، منابع طبیعی و صمت به صورت خاص و مردم منطقه این حق را مطالبه کنند. تا زمانی که حقابه جازموریان تأمین و پرداخت نشود، نمی توانیم امیدوار باشیم که چشم انداز روشنی برای آینده تصویر شود.

منبع ایرنا
کلید واژه :

ثبت نظرات
captcha