پایگاه خبری محیط زیست ایران
پیش خوان روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۴۴۹۷۸
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

بهزاد نبوی: برخی از روز اول مخالف روحانی بودند و از هر نوع کارشکنی و ایجاد بحران دریغ نمی کردند

بهزاد نبوی می گوید: من نه امروز، بلکه از سال اول ریاست جمهوری آقای روحانی در سال ۱۳۹۲، معتقد بودم که اقتصاد و سیاست خارجی مهم ترین اولویت های کاری دولت ایشان است.

بهزاد نبوی: برخی از روز اول مخالف روحانی بودند و از هر نوع کارشکنی و ایجاد بحران دریغ نمی کردند
من نه امروز، بلکه از سال اول ریاست جمهوری آقای روحانی در سال ۱۳۹۲، معتقد بودم که اقتصاد و سیاست خارجی مهم ترین اولویت های کاری دولت ایشان است. از سال ۹۰ تا ۹۲ نیز اولاً به دلیل تداوم تحریم ها؛ کمبود شدید درآمدهای ارزی و به تبع آن درآمدهای ریالی کشور ادامه یافت. ثانیاً در اثر اجرای گریزناپذیر سیاست «آوردن درآمد نفت بر سر سفره های مردم» همان درآمدهای اندک هم صرف پرداخت یارانه نقدی و مواردی از آن قبیل شد.

گریزناپذیری دولت روحانی از ادامه سیاست دولت قبل، به دلیل تعهداتی بود که به مردم داده شده بود. من در سال ۹۲ از زندان اوین نامه کوتاهی برای آقای روحانی ارسال و ضمن تبریک ریاست جمهوری ایشان، با توجه به وضعیت پیش گفته، توصیه کردم مسأله اقتصاد و سیاست خارجی را در اولویت برنامه های خود قرار دهد. البته ایشان هم به این اولویت ها توجه ویژه داشت و امضای برجام با وجود دشواری مذاکرات و مخالفت ها و مقاومت های داخلی، نشانه این توجه بود.

متأسفانه تلاش های دولت روحانی، در اثر کارشکنی های مخالفان داخلی و پس از آن با روی کار آمدن دولت جدید در امریکا، عملاً به سرمایه گذاری خارجی و حل مشکلات اقتصادی کشور منجر نشد.

در میزگردی که اخیراً با حضور آقایان عبدی، جلایی پور و محبیان در روزنامه ایران برگزار شد، هر سه نفر نسبت به تعامل دولت با بخش های دیگر حاکمیت نگاه های انتقادی داشتند و معتقد بودند آقای روحانی از ظرفیت های دیپلماتیک خود برای اجماع سازی نتوانسته استفاده کند. به نظر شما آیا این انتقاد بجاست و اگر ارتباط دولت با بخش های مختلف حاکمیت مطلوب نبوده ضعف از ناحیه دولت بوده یا بخش های حاکمیتی؟
در جزئیات ممکن است نقدهایی در زمینه تعامل به دولت وارد باشد، ولی واقعیت این است نقد اصلی متوجه برخی از نهادها است، که از روز اول مخالف روحانی بودند و از هر نوع کارشکنی و ایجاد بحران برای دولت دریغ نمی کردند. کارشکنی گسترده در نتیجه گیری از برجام به عنوان مهم ترین دستاورد دیپلماتیک جمهوری اسلامی و راه گشای مشکلات اقتصادی کشور، همچنین برپاکردن آشوب های دی ماه ۹۶ علیه دولت، که البته کنترل آن از دست برپاکنندگان خارج شد و... نمونه های بارز آن بحران آفرینی ها است. مع الوصف به نظر من دولت می بایست در قبال همه این قبیل اقدامات، سعه صدر نشان داده و با تلاش برای تعامل با مخالفان داخلی، در جهت همان دو هدف اقتصاد و سیاست خارجی گام بردارد.

آقای علوی تبار پیش از این در میزگردی با «ایران» گفته بودند که اتفاقاً شرایط تحریم و فشار فرصت مناسبی است برای اصلاح برخی ساختارهای معیوب در سیاستگذاری. به نظر شما در شرایط تحریم و اعمال فشار که قاعدتاً سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی هم در حد مطلوب نیست آیا زمان مناسبی برای اقدام ها یا تصمیم های بزرگ هست و آیا شرایط برای اجماع سازی درباره تصمیم های بزرگ یا سخت فراهم است؟
من نظر برادر عزیزم آقای علوی تبار را در روزنامه شما نخوانده ام و نمی دانم منظور ایشان اصلاح کدام ساختارها است. همان طور که پیش تر گفتم، اصلی ترین وظیفه دولت در شرایط سخت کنونی، در زمینه مسائل داخلی، تأمین حداقل نیازهای اصلی مردم، با قیمت ثابت و قابل قبول است. در چنین شرایطی من با هر اقدامی که فشار بیشتری متوجه مردم کند، مخالفم.

منبع انتخاب
ثبت نظرات
captcha