پیش خوان روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۴۱۹۵۲
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

مسیر هموار کوه خواری در جنوب غرب مشهد/ رشد بی سروصدای ویلاها در دامنه های «عارفی» + عکس و فیلم

پرونده کوه خواری در ارتفاعات جنوبی مشهد هنوز به سامان نرسیده که شواهد نشان می دهد کمی آن طرف تر یعنی در جنوب غربی شهر کوه خواران دست به کار شده اند و حالا به جان دامنه ها و اراضی روستای عارفی افتاده اند.

مسیر هموار کوه خواری در جنوب غرب مشهد/ رشد بی سروصدای ویلاها در دامنه های «عارفی» + عکس و فیلم

به گزارش پایگاه خبری اتحاد آنلاین، از مشهد، یک روز تعطیلی در تابستانی گرم و میل به فرار از قیل و قال زندگی پرهیاهوی شهری، اولین چیزی که به ذهن می آورد رفتن به دل طبیعت است، این بار اما تصمیم دارم به جایی جدید و بکر بروم، جایی غیر از ییلاقات معروف طرقبه و شاندیز در اطراف مشهد، یکی از دوستان، روستای خوش آب و هوایی را در نزدیکی مشهد معرفی می کند که حتی اسمش را هم نشنیده ام، بار و بندیل می بندم و رهسپار این بهشت پنهان می شوم.

او برایم توضیح می دهد که ۱۴کیلومتر راه آسفالته را از پلیس راه مشهد که بپیمایی، به بهشتی پنهان، در یک قدمی مشهد می رسی، هیجان زده از رفتن به جایی بکر، دو سه کیلومتر جاده قدیم نیشابور را طی می کنم، تابلویی سمت راست جاده روستای «ده غیبی» را نشان می دهد. فرمان را به سمت راست می پیچیم، دقایقی بعد به روستای بزرگ «ده غیبی» می رسم، کمی جلوتر که بروی، از فراز آن جاده پر پیچ و خم، آنچه بیش از همه نظرت را جلب می کند، شیروانی های رنگارنگ باغ ویلاها در دل کوه ها و تپه هاست.

ویلاهای زیبایی که دست کمی از «ویلاهای لاکچری» نمک آبرود در شمال کشور ندارد، آدم های پولدار و مالک این «باغ»ها و خودروهای گران قیمتی که داخل هر باغ و در کنار آن یا حاشیه رودخانه پارک کرده اند یا با سرعت زیاد از کنارت عبور می کنند، برایم جالب است.

دیدن این باغ ویلاهای زیبا و خودروهای گران قیمت صاحبان شهری اش، این باور را در ذهن می پروراند که این روستا یک جای بکر نیست، شاید بتوان گفت طرقبه شاندیزی دوم در ضلع دیگر مشهد در حال شکل گیری است.

مخاطبان خبرگزاری فارس نیز در «فارس من» سوژه ای با عنوان «خرید و فروش عرصه های طبیعی در روستای عارفی» ثبت کرده اند و درخواست پیگیری این موضوع را داشته اند و حالا در این روستا باید به دنبال پاسخ سوالات مردم بگردم.

اینجا تپه ها درب ورودی دارد!

شاید باور نکنی اما اینجا تپه هایی دیدم که درب ورودی داشت! تپه هایی که بین دو یا چند مالک با دیوار یا پرچینی کوتاه تقسیم شده بودند.

جاده را پایین می روم تا بلکه یک تکه مرتع زیبا و سرسبز پیدا کنم و بساط صبحانه ای در دل طبیعت بچینم، اما دریغ از یک وجب جای خالی! 

در روستایی که حریم مشخصی وجود ندارد و همه جا یا کشت شده یا ساخت و ساز، کجا باید بنشینم؟! مگر نه این است که در یک روستا زمین ها یا کشاورزی است یا مسکونی و قسمتی هم منابع طبیعی و متعلق به همه مردم؟ آن عرصه های منابع طبیعی که مالک خصوصی نداشته باشد و یک رهگذر بتواند در آن استراحت کند یا محلی برای یک پیک نیک خانوادگی باشد، کجای این روستا است؟!

با ذهنی غرق در این افکار، کمی جلوتر می روم شاید در سایه درختی کنار رودخانه فصلی جایی برای یک اتراق کوتاه بیابم، به یک رودخانه فصلی می رسم که در این فصل سال کم آب است، اما جایی برای نشستن نیست چون در امتداد آن در ویلاها گشوده می شود و رک و راست بخواهی باید بگویم رودخانه هم اینجا حریمی ندارد، با خودم فکر می کنم در بهار و پاییز که بارش های فصلی زیاد است اینجا چه وضعی دارد؟! 

اینجا اگر چه زیباست و صدای پرندگان به گوش می رسد و بوی خوش گل های معطر در مشامم می پیچد اما تعبیر بهشت شایسته اش نیست، بهشت جایی است که هر چیز در جای خودش باشد جایی که نشانی از تعدی و تجاوز نیست، اما اینجا به منابع طبیعی که در همه دنیا ثروت ملی محسوب می شود و ارث زمین برای نسل های بعد است آشکارا تجاوز شده، جایی که برای یک رهگذر خسته سایه درخت و لب جویی نباشد تا دمی بیاساید بهشت نیست، اینجا اگر چه روستا اما در واقع همان شهر هِرتی است که سمبل بی قانونی است.

کمی جلوتر به دفتر مشاور املاکی می رسم که در واقع جای خود را به زور در دل تپه ای باز کرده، تپه را شکافته و آنجا جا خوش کرده است، پیاده می شوم، صاحبش مردی میانسال و خوش مشرب است، از قیمت زمین ها می پرسم سؤالم تمام نشده می گوید یک ۴۰۰ متری دنج و خوب روی کوه دارم ۲۲۰ میلیون، خیلی زیباست، او می رود و من از روی کنجکاوی پشت سرش حرکت می کنم رانندگی روی آن تپه پر شیب و سنگلاخی برایم مشکل است بالاخره به محل مورد نظر می رسیم.

منابع طبیعی اینجا هیچ کاره هیچ کاره است!

از وی درباره ساخت و سازهای روی کوه می پرسم می گوید قبلا که روستا تحت نظارت منابع طبیعی بود، سخت گیری و کنترل زیادی در تملک ها و تغییرکاربری ها وجود داشت اما از وقتی دیگر دست منابع طبیعی نیست، این کنترل ها و برخوردهای قانونی وجود ندارد.

مشاور املاک برایم از کوچه باغ عارفی ۲ می گوید که قاضی ها در آن ویلا دارند و به من اطمینان می دهد هیچ مشکل قانونی در تملک این عرصه ها وجود ندارد.

مشاور املاک تاکید می کند: منابع طبیعی اینجا هیچ کاره هیچ کاره است و خیالتان از بحث های قانونی و کوه خواری کاملا آسوده باشد.

با اهالی دیگر هم که همکلام شوی همین اظهارات را می شنوی و متاسف می شوی، مردمی که از این وضع راضی نیستند، از عارفی ۱۴ بافت روستایی با خانه هایی متفاوت از آن ویلاهای لاکچری آغاز می شود که نشان از یک شکاف عمیق طبقاتی در این منطقه دارد.

منابع طبیعی: سند شش دانگ «عارفی» به نام آستان قدس صادر شده است

موضوع را از سرپرست معاونت حفاظت و امور اراضی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری خراسان رضوی جویا می شوم.

رضا دهقان گفت: قانون ما در منابع طبیعی مربوط به سال ۱۳۴۱ است و طبق ماده یک قانون جنگل ها و مراتع اعلام می کند زمین هایی که قبل از ۲۷ دی ماه سال ۱۳۴۱ کشت می شده است، متعلق به اشخاص با عنوان مستثنیات محسوب می شود و بعد از آن تاریخ حتی اگر اشخاص سند هم از یک زمینی داشته باشند و کشت و کار یا ساخت و ساز کنند اما جزو زمین های کشت شده قبل از آن تاریخ نباشد اراضی ملی و متعلق به منابع طبیعی است و اسنادشان باید ابطال شود.

وی گفت: عرصه های طبیعی در روستای عارفی تا سال ۹۵ جزو اراضی ملی بود اما تعارضی که بین آستان قدس و منابع طبیعی پیش آمد موجب طرح دعوا در دستگاه قضایی شد که در نهایت این روستا ملک آستان قدس رضوی و جزو مستثنیات اعلام شد.

سرپرست معاونت حفاظت و امور اراضی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری خراسان رضوی با اشاره به اینکه ما اطلاعی از اسناد آستان قدس رضوی نداریم، بیان کرد: براین اساس احتمالا اسنادی که آستان قدس رضوی به مقام قضایی ارائه کرده، توانسته مقام قضایی را قانع کند که این وقف مربوط به قبل از ۲۷ دی ۴۱ بوده است به طوری که طبق استعلامی که ما از اداره ثبت اسناد گرفته ایم مشخص شده سند شش دانگ روستای عارفی به نام آستان قدس صادر شده و از حیطه اختیارات ما خارج شده است.

منبع فارس
ثبت نظرات
captcha