قیمت طلا، سکه و ارز قیمت روز خودرو پایگاه خبری محیط زیست ایران
پیش خوان روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۳۸۳۲۸
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

رفتار زورمدارانه واشنگتن علیه تهران

پژوهش سیاسیتهران شرایطی که ایالات متحده برای ارتباط سایر کشورها با ایران تعریف کرده و محدودیت ها را به طور جدی دنبال می کند، باعث شده سران آنها در مواردی که حقوق بین الملل به شکل روشنی برای آن تعریف شده نیز ناچار به رعایت برخی احتیاط ها باشند. با توجه به رفتاری که انگلیس و اروپا در زمان توقیف نفت کش روسی که حامل نفت ایران بوده در پیش گرفته اند باید به احتیاط اروپا راجع به ترامپ توجه کرد.

رفتار زورمدارانه واشنگتن علیه تهران

به گزارش پایگاه خبری اتحاد آنلاین، در بخشی از یادداشت روزنامه شرق نوشته داوود هرمیداس باوند استاد روابط بین الملل می خوانیم: کشورهای اروپایی از دیرباز ملاحظاتی درباره آمریکا داشتند و در بین آنها، همواره بریتانیا فراتر از دیگران، این مسئله را رعایت می کند.  در شرایط فعلی کشورها علاقه مند نیستند وارد درگیری با ایالات متحده شوند. در جریان توقیف نفت کش روسی حامل نفت ایران نیز انگلستان رفتاری در راستای نظر آمریکا داشت؛ چراکه با هیچ قانونی، حق توقیف این نفت کش را نداشته است.

می دانیم آبراه های بین المللی، راه های آبی ارتباطی هستند که به رودخانه ها، تنگه ها و کانال های بین المللی تقسیم می شوند. عبور ترانزیتی از برخی تنگه ها مانند جبل الطارق، هرمز و باب المندب آزادانه انجام می شود و هیچ کشوری اجازه ندارد از این عبورومرور جلوگیری کند. البته در شرایط بد جوی برخی محدودیت ها در نظر گرفته می شود؛ درعین حال برخلاف ادعای دولت بریتانیا، مقصد کشتی روسی حامل محموله نفتی ایران، سوریه نبود؛ بندری که به عنوان مقصد نهایی در سوریه نام برده شده است، امکان پهلوگرفتن نفت کشی با این ظرفیت عظیم را ندارد.

این نفت کش روسی حامل نفت ایران از آب های بین المللی و از تنگه جبل الطارق گذر می کرد و هیچ قانونی وجود ندارد که به انگلیس اجازه توقف این نفت کش را بدهد؛ اما به نظر می رسد بریتانیا براساس خواست ایالات متحده عمل کرده است. ایالات متحده در دوران ترامپ تلاش دارد این گونه نباشد و درباره برجام دیدیم برخلاف منشور ملل متحد و حقوق بین الملل، توافق نامه ای چندجانبه را که علاوه بر حفظ صلح و امنیت بین الملل، دستاورد بزرگ مذاکراتی دولت کشوری مانند ایالات متحده محسوب می شد و چهار عضو دائم دیگر شورای امنیت به علاوه آلمان، کمیسر عالی سیاست خارجی اتحادیه اروپا و آژانس بین المللی انرژی اتمی حامی و ناظر آن بودند، به راحتی زیر پا گذاشت.

این رفتاری خلاف عرف بین الملل، حقوق بین الملل و منشور ملل متحد است؛ اما آمریکای ترامپ به دلیل آنکه دارای هژمونی در جهان است، دیگر کشورها واکنش خاصی درباره این رفتار نشان نداده یا به دلیل داشتن  روابط تجاری و فناوری، منافع خود را در درگیرنشدن با این کشور می بینند؛ بنابراین اینکه آنها به خاطر ایران حتی موضع گیری رسمی درباره خواسته ها و رفتارهای اشتباه آمریکا انجام نمی دهند، به این دلیل است.

دباره توقیف نفت کش هم می توان به شورای امنیت سازمان ملل و دیوان بین المللی دادگستری شکایت کرد؛ ولی براساس توضیحاتی که ارائه شد، نظام بین الملل بر مبنای نظرات قدرت های بزرگ عمل می کند و آمریکای ترامپ حتما مانع به نتیجه رسیدن تلاش های ایران خواهد شد. درباره تحریم های آمریکا نیز همین گونه است؛ کشورها نگران هستند که اگر باعث نارضایتی واشنگتن شوند، شرکت های درگیر کار اقتصادی با ایران دچار تحریم های یک جانبه مضاعف شوند و نتوانند در آمریکا به کسب وکار و فعالیت های مالی بپردازند و از مجازات های کاخ سفید در امان نمانند.

آنچه مشخص است، این است که فضای واقعی و ساختار فعلی نظام بین الملل و نوع ارتباط قدرت ها با هم، باید به صورت مداوم از سوی مسئولان ایران رصد شود و آگاهانه، برای مدیریت فشار آمریکا برنامه ریزی کنند. هدف همه باید آن باشد که کشور را از برخورد خطرناک که منافع حیاتی مردم را به خطر می اندازد، دور بماند. خرد، درایت و کیاست سیاسی حتما راه گشا خواهد بود. برخوردهای مقابله به مثل هم برای مدت مشخصی، می تواند فرصت را برای چانه زنی های دیپلماتیک و کسب منافع بیشتر در مذاکرات برای ملت ایران فراهم کند؛ نه اینکه به یک اصل تبدیل شود.

منبع ایرنا
ثبت نظرات
captcha