پیش خوان روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۳۵۵۰۳
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

لغو قانون آزادی سقط جنین در رژیم پهلوی/ شهیدی که در تاریخ انقلاب گمنام است

لغو قانون آزادی سقط جنین در ایران و در رژیم پهلوی ازجمله حوادث مهم دوران مبارزات انقلاب اسلامی است که پزشک مبارز یزدی به عنوان نماینده حوزه علمیه و مراجع عظام آن زمان با حضور در نشست نماینده دربار، مانع تصویب آن شد.

لغو قانون آزادی سقط  جنین در رژیم پهلوی/ شهیدی که در تاریخ انقلاب گمنام است

به گزارش پایگاه خبری اتحاد آنلاین، از یزد، به مناسبت میلاد حضرت معصومه (س) و بزرگداشت روز ملی دختران با تنها دختر شهید دکتر سید رضا پاک نژاد و آخرین فرزند شهید که در زمان شهادت پدر هفت ماه بیشتر نداشت گفتگویی را ترتیب دادیم تا ضمن تکریم دختر شهید و گرامیداشت یاد و خاطره شهیدان پاک نژاد، از خاطرات ناگفته این دختر شهید بشنویم.

حوریه سادات پاک نژاد یک پزشک عمومی است که ادامه دهنده شغل پدر شهیدش است و پس از شهادت پدرش سید رضا و عمویش سید محمد در هفتم تیر 1360 در انفجار نشست حزب جمهوری اسلامی، تنها با خاطرات او قد کشیده و حضورش را همچنان در زندگی خود حس کرده است. مدت کوتاهی است که داغدار مادر بزرگوار هم (زهرا سیمین دخت کنی همسر شهید پاک نژاد) شده است.

خانم پاک نژاد هشت سال پیش برای زیارت به عتبات عالیات به همراه خانواده و فرزندانش مسافرت کرده بود که در سامرا براثر اصابت ترکش انفجار تروریست ها مجروح و جانباز شد و طور معجزه آسایی نجات یافت.

هفته قبل در گفتگو با محمدعلی پاک نژاد فرزند این شهید معزز بعضی از خاطرات شهید سید رضا پاک نژاد و ناگفته ها را منتشر کردیم.

خانم دکتر پاک نژاد از این که وقتتان را در اختیار خبرگزاری فارس قراردادید صمیمانه تشکر می نماییم. در ابتدا خلاصه ای از زندگی پدر و ورود ایشان به رشته پزشکی بفرمایید.

پدرم متولد 1303 بود و حدود سال 1323 تصمیم گرفت پزشکی بخواند. در آن زمان هنوز علم تشریح در اذهان عمومی اکراه داشت برای همین پدر و مادر سید رضا با تحصیل او در این رشته مخالفت کردند. سید رضا دست نوشته ای از آیت الله بروجردی ولی فقیه آن زمان برای پدر و مادرش آورد که علم تشریح و تحصیل در رشته پزشکی را مجاز می دانست برای همین پدر و مادر سید رضا با تحصیل او و سپس تحصیل پسر دیگرشان سید عباس موافقت کردند.

سید رضا ابتدا در دانشگاه مشهد قول شد و برادرش سید عباس سال بعد در رشته پزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد. سید عباس اکنون آزاده است و دو هفته بعد از شهادت برادرانش سید رضا و سید محمد اسیر عراق شد.

سید رضا هم تصمیم گرفت به دانشگاه تهران برود برای همین دوباره در کنکور سراسر شرکت کرد و با برادرش همکلاس شد.

پدرم رساله دکترای خود را با عنوان «تمام برنامه های دانشکده پزشکی در اسلام» نوشت و با درجه ممتاز فارغ التحصیل شد. سپس در قالب سلسله کتاب های «اولین دانشگاه و آخرین پیامبر» به نویسندگی خود ادامه داد. اکنون 42 جلد آن به صورت فشرده در 15 جلد منتشرشده است.

در مورد پدر و مادر شهید پاک نژاد و اجداد ایشان و نیز مادر بزرگوار بفرمایید.

پدربزرگ و مادربزرگ پدری بنده در یزد زندگی می کردند و به خاطر سادات بودن از خانواده های سرشناس یزدی به شمار می رفتند. پدربزرگم حاج سید ابوالقاسم پاک نژاد معروف بود و مادر پدرم از خانواده سادات مدرسی بودند و گویا شجره نامه ای هم دارند که ثبت شده است و پدر مادربزرگم روحانی بودند.

پدرم در 38 سالگی با زهرا سیمین دخت کنی در تهران ازدواج کرد و به یزد آمد و مادرم نسل پنجم آیت الله حاج ملاعلی کنی است که ارسال 1306 عارفانی را وداع گفت و در حرم عبدالعظیم حسنی به خاک سپرده شد. آیت الله کنی با برپایی قیام مردم تهران علیه قرارداد رویتر انگلستان در ایران، ناصرالدین شاه را مجبور به لغو این قرارداد کرد.

شهید پاک نژاد چند خواهر و برادر بودند؟

پدرم خودشان چهار برادر و یک خواهر بودند و سید رضا فرزند اول که سه برادر بعد از ایشان و یک خواهر بودند و سید محمد برادر چهارم بود که در هفتم تیر با ایشان به شهادت رسیدند. اکنون دو عمویم به نام های سید عباس که پس از بازگشت به وطن و پایان اسارت 10 ساله در عراق چند دوره نماینده مردم یزد در مجلس بود و عمو حسن هم بازنشسته اند و عمه ام هم معلم دینی و قرآن بازنشسته است.

چند برادر و خواهر هستید؟ در هنگام شهادت پدر چندساله بودید؟

در هنگام شهادت پدر در سال 60 برادرم سید محمدهادی فرزند ارشد خانواده 18 ساله؛ سید محمد هانی 17 ساله؛ سید محمدعلی 10 ساله؛ سید محمدحسن پنج ساله و سید محمد ابوالفضل هم سه ساله بودند و من فرزند آخر و تنها دختر شهید پاک نژاد هستم که در هفتم شهریور 60 هفت ماهه بودم که پدرم به شهادت رسید.

قطعاً شما خاطره ای از پدر ندارید ولی می توانید خاطراتی را که مادر و یا عموها و دیگر دوستان شهید برای شما سال ها تعریف کرده اند بیان کنید.

 هنوز خاطرات پدرم را از زبان مردم می شنوم. در مطب وقتی بیماران متوجه می شوند که دختر سید رضا پاک نژاد هستم از خاطرات او برایم تعریف می کنند؛ به طور مثال چند روز پیش یکی از بیمارانم می گفت بیش از 30 سال دکتر را در نماز شب یاد می کند.

دختر شهیدی را دیدم که باوجود این که پدرش به شهادت رسیده بود به من گفت همیشه سر خاک شهید پاک نژاد می رود و شفای فرزندش را باواسطه فیض این شهید از خداوند گرفته است.

عموی کوچکم تعریف می کنند که پدرم سال ها آرزوی داشتن دختر را داشته است. یک بار که عمویم به منزل ما آمده بودند پدرم من را بغل کرده بودند و من در آغوش پدرم بسیار گریه می کردم. عمویم به پدرم می گوید بچه را به من بدهید تا آرامش کنم و شما به کارهایتان برسید ولی پدرم قبول نمی کند و می گوید روزی می رسد که من دیگر نیستم و بعد از من مراقب اوباش.

خاطرات دیگری از پدردارید که ز یاد گفته نشده است؟

مادرم می گفت غیر از بیماران بی بضاعت که دکتر همیشه هوای آنان را داشت برخی بیماران پولدار هم بودند. یک شب که دکتر پس از پایان کار مطب به خانه برگشته بود از من یک چکش و یا تبر خواست؛ وقتی علتش را پرسیدم درحالی که خیلی عصبی بود گفت: امروز یکی از بیمارانم یک تخته نرد برایم آورده و هر چه به او گفتم من نیازی به آن ندارم قبول نکرد و رفت. حالا می خواهم این نجس و اسباب قمار را نابود کنم.

تخته نرد را که از عاج فیل و چوب گردو بوده زیر ضربات چکش خرد می کند و آن را در چاه فاضلاب می ریزد و می گوید: دوست ندارم این چیز نجس و اسباب قمار در سطل آشغال هم برود.

پدرم خوابی در 16 سالگی می بینند و در آن زمان یک روحانی تعبیر کننده خواب به نام «میبدی» در یزد شهرت داشت. پدرم خوابش را برای او تعریف می کند و این معبّر چند بار به او می گوید این خواب کیست؟ و پدرم هم می گوید خودم خواب را دیده ام و درحالی که معبّر به او می گوید به آن کسی که خواب را دیده است بگو که در آینده نویسنده و نماینده مردم می شود و درراه این نمایندگی و احقاق حقوق مردم به شهادت می رسد و نوشته های او تا زمانی که قرآن خدا پابرجاست باقی می ماند.

پدر شما به سفرهای خارج از کشور هم رفته بودند؟

شهید پاک نژاد چون یک پژوهشگر هم بود به برخی کشورهای اروپایی برای استفاده از کتابخانه های آنجا سفرکرده بود. ولی اولین سفر پدرم در مراسم حج تمتع سال 1322 بوده است.

شاید ماجرای شهادت ابوطالب یزدی را در سال 1322 کمتر شنیده باشید و یزدی ها کمتر از آن اطلاع دارند. در این سال پدرم به همراه مادربزرگم عازم حج تمتع می شوند و در کاروان آنان یک عروس و داماد هم حضور داشتند که نام داماد ابوطالب یزدی بود.

در مراسم حج و در طواف خانه خدا، ابوطالب یزدی که هنوز اعمال حج را به اتمام نرسانده بود در حال طواف بود و به علت گرمی زیاد هوای مکه حالت تهوع به او دست می دهد و در حوله روی شانه اش استفراغ می کند. حالت تهوع دو بار دیگر هم به او دست می دهد و ابوطالب برای جلوگیری از ریختن قی در کف مسجد الحرام حوله اش را جلوی دهانش نگه می دارد تا روی زمین نریزد. شهید پاک نژاد هم این صحنه را می بیند. وقتی ابوطالب یزدی می خواست خانه خدا را ترک کند چند مأمور او را می بینند و به بهانه این که نجاست همراه دارد و می خواهد عمدا خانه خدا را هتک حرمت نماید اورا با خود به زندان می برند.

کاروانیان چند روز از ابوطالب بی خبر بودند و پدرم سید رضا که آن زمان 18 سال بیشتر نداشت به مخالف می پردازند و اعتراض خود را علنی می کنند. سعودی ها ابوطالب یزدی را سه روز پس از دستگیری به جرم هتک حرمت عمدی خانه خدا و نیز به جرم ایرانی مجوس در کنار کوه مروه با ضربه شمشیر گردن می زنند.

 سعودی ها پدرم و چند نفر دیگر را هم به جرم اعتراض به اجرای حکم اعدام، چند ماه در زندان عربستان نگه داشتند و سپس آنان را آزاد کردند. با اصرار پدرم جنازه ابوطالب را درحالی که سعودی ها سربریده اش را به نشانه اهانت به این شهید به پشت دوخته بودند به ایران برمی گردانند و مراجع تقلید آن زمان به نشانه اعتراض به جنایت سعودی ها چند سال حج تمتع را به دلیل عدم امنیت برای شیعیان تعطیل می کنند.

چقدر روش پدر بزرگوارتان را در طبابت و کمک به بیماران دنبال می نمایید؟

البته یکی از برادرانم متخصص مغز و اعصاب است و من پزشک عمومی هستم. سعی می کنم مثل پدرم باشم و حال بیماران را درک کنم و تا جایی که بتوانم از حق خودم در کمک به بیماران بی بضاعت بگذرم. همیشه سعی می کنم علت واقعی بیماری را در گفتگوی صمیمانه با بیماران پیدا کنم و آنان را برای رسیدن به سلامتی و طی دوره درمان راهنمایی کنم.

آیا کتب پدر را مطالعه کرده اید؟

مادرم از همان دوران کودکی تأکید داشتند کتاب بخوانیم و تلویزیون نبینیم. هر کدام از کتاب های پدرم که در دسترس بود می خواندم. کتابخانه کوچکی داشتیم که من و برادرانم مطالعه می کردیم. چون کتب پدرم بیشتر در زمینه پزشکی و سلامتی بود به این حوزه علاقه مند شدم.

مادرم همیشه توصیه های پزشکی پدرم را رعایت می کرد. یادم هست پدرم دریکی از کتاب هایش نوشته بود خوردن مسکن ها برای کبد ضرر دارد و تا همین اواخر مادرم هیچ وقت مسکن نمی خورد.

از مادرتان چه خاطره به یادماندنی دارید؟

مادرم می گفت وقتی جنگ شروع شد؛ دکتر پاکنژاد نماینده مجلس بود. چون نزدیک به 60 سال داشت و بیشتر جوانان به جبهه می رفتند و به شهادت می رسیدند دکتر یک بار گفت ای کاش جوان بودم و به جبهه می رفتم و به آرزوی خود شهادت می رسیدم.

برای همین وقتی مادرم خبر شهادت پدرم را می شنود بلافاصله به پشت بام می رود و از اینکه سید رضا به آرزویش رسیده سجده شکر به جای می آورد.

آیا شهید دکتر پاکنژاد در زمینه پزشکی غیر از کتاب «اولین دانشگاه و آخرین پیامبر» که در مصاحبه قبلی تشریح شد؛ خاطره و یا کار ماندگاری به عنوان پزشک از ایشان به یادگار مانده است؟

پدرم مراحل تحصیل پزشکی را به همراه برادرش سید عباس خیلی به سرعت در دانشگاه تهران طی کرد. در یزد قبل از پزشکی با حوزه علمیه و برخی علما در ارتباط بود و زبان عربی را هم آموخته بود و با احکام اسلامی و... آشنا شده بود. در تهران هم در کلاس درس اخلاق علما حاضر می شد و برخی علمای آن زمان و مراجع تقلید او را می شناختند. پس از پزشکی هم به واسطه ازدواج با دختر نواده مرحوم آیت الله کنی و حرفه پزشکی بیش از گذشته شناخته شده بود.

دربار شاه مخلوع به دنبال آزادی سقط جنین در ایران بود. برای همین نیازمند تصویب قانون آن از سوی جامعه پزشکی و نیز جامعه روحانیت برای شرعی جلوه دادن سقط جنین برای مردم بود.

جمعی از صاحب نظران و پزشکان به جلسه دربار دعوت شدند و یک صورتجلسه و مصوبه از پیش نوشته شده ای هم مبنی بر تصویب قانون آزادی سقط جنین نوشته شده بود که فقط شرکت کنندگان می بایست آن را امضا می کردند.

پدرم از سوی یکی از مراجع عظام آن روز به عنوان نماینده حوزه علمیه به این جلسه رفت. همه چشم ها به او دوخته شده بود و ابتدا از او خواستند تا مصوبه را امضا و تأیید کند و یا اگر حرفی برای گفتن دارد بیان نماید.

حضور نماینده حوزه به منزله قبولی مصوبه تصور می شد ولی پدرم به رییس نشست می گوید من آخرین نفر صحبت خواهم کرد.

به سرعت نوبت به پدرم می رسد و افراد حاضر در جلسه که هر کدام 10 دقیقه وقت سخن گفتن داشتند به خاطر ترس از دربار، آن مصوبه را بدون هیچ حرفی تأیید می کنند.

پدرم صحبت خود را با این سؤال که هزینه سقط جنین برای افراد چقدر است؟ آغاز می کند.

 نماینده دربار مبلغ بالایی را عنوان می کند. پدرم از این پاسخ استفاده می کند و می گوید: قشر مردم و مذهبی ها اولا نیازی به سقط جنین نمی بینند و سقط بی دلیل آن را حرام می دانند. دوما این که هزینه ای برای پرداخت سقط جنین ندارند پس جمعیت مذهبی ها در کشور زیاد می شود.

 این هزینه بالا را فقط درباری ها که از حقوق بالایی برخوردارند و یا اعتقادات مذهبی آنان پایین است می توانند پرداخت کنند پس در نتیجه جمعیت طرفداران شاه کم می شود.

نماینده شاه با تعجب به او نگاه می کند. پدرم که تا آن زمان چندین جلد کتاب اولین پیامبر و آخرین دانشگاه را منتشر کرده بود سه ساعت با شجاعت از قرآن و اسلام در مخالفت با این قانون سخن می گوید. سکوت تمام جلسه را فراگرفت و شرکت کنندگان را به تعجب واداشت.

در پایان جلسه نماینده دربار درحالی که اشک می ریخت و دلایل اسلامی و قرآنی پدرم در مخالفت با این مصوبه را تأیید می کرد، قانون و صورتجلسه از قبل نوشته شده را پاره و ریزریز می کند. پدرم را می بوسد و می گوید نمی دانستم دین اسلام این قدر زیباست.

آیا شخصیت پدر شما به عنوان یک شهید و یا مبارز انقلابی به عنوان یک چهره در کشور شناخته شده است؟

تاکنون این جریان و نقش پدر من در لغو قانون آزادی سقط جنین درتاریخ انقلاب اسلامی کمتر دیده می شود. این قانون هیچ گاه در کشور تصویب نمی شود و جان هزاران جنین که بی گناه کشته می شدند نجات یافت.

 من تاکنون این موضوع را در کتاب تاریخ انقلاب اسلامی ندیده ام و یا علما که از آن با خبر هستند درباره این موضوع چیزی نمی گویند.

به نظر بنده هنوز کار پررنگی درباره شهدای هفتم تیر در کشور انجام نشده است.

هر شهر و استانی اگر شهید خودش را فقط چند سال به جامعه معرفی کمد نتایج ماندگار آن را ده ها سال مشاهده می نماید.

پدرم در سال های قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و همان اوایل انقلاب با فرق ضاله مبارزه می کرد و خیلی ها با خواندن کتاب هایش و با سخنان پدرم به صورت چهره به چهره به دین مبین اسلام هدایت شدند و دکتر پاکنژاد به خاطر این روشنگری هایش دشمنان زیادی داشت.

پس از 33 سال از شهادت پدرم یک کنگره به همت سردار فتوحی فرمانده سپاه الغدیر وقت و دکتر میرجلیلی رییس سابق دانشگاه علوم پزشکی برای اولین بار در یزد برگزار شد و هنوز فیلم یا مستند درخور شأن شهید ساخته نشده است.

شهیدان سید رضا و سید محمد پاک نژاد دو دانشمند از یک خانواده هستند و تنها خانواده ایرانی با دو شهید دانشمند به شمار می روند چون عمویم سید محمد قبل از پیروزی انقلاب اسلامی دارای دکترای اقتصاد بود که در زمان دانشجویی خود در تجمعات خارج از کشور در آلمان شرکت می کرد. او کارمند بانک سوییس بود که از نظر اقتصادی و تحصیلات دارای موقعیت عالی بود ولی با پیروزی انقلاب اسلامی به سرعت به کشور بازگشت و به خدمت پرداخت. او در کنار برادرش در انفجار تروریستی هفتم تیر به شهادت رسید.

متأسفانه برخی در این استان از پول بیت المال هزینه می کردند تا سال ها اسم پدرم نباشد و کسی او را نشناسد ولی غافل از این که امام خمینی «فرمودند شهدا شمع محفل بشریت اند».

انتهای پیام/90030

منبع فارس
ثبت نظرات
captcha