پیش خوان روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۲۹۹۵۵
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

مدل «مثلث اقتصادی» راهکاری برای رونق تولید در دوران تحریم است

در شرایط تحریم اقتصادی و تورم کنونی به نظر می رسد اجرای طرح هایی مانند مدل «مثلث اقتصادی» که چند سال قبل در منطقه قلعه گنج کرمان با موفقیت اجرا شد، بتواند با جذب مشارکت و سرمایه مردمی، کسب وکار ملی را رونق دهد.

مدل «مثلث اقتصادی» راهکاری برای رونق تولید در دوران تحریم است

به گزارش پایگاه خبری اتحاد آنلاین، صبح نو نوشت: نوزدهم آبان95 بود که رهبر معظم انقلاب در جمع مسوولان جبهه فرهنگی انقلاب از فعالیت پویای اقتصادی در منطقه محروم «قلعه گنج» کرمان خبر دادند و گفتند: «فعالیتی که آنجا انجام شده، الگویی است برای اقتصاد مقاومتی. صندوقی درست کرده اند با پول خودشان، همان مبلغ اندک مردم محروم. مبلغ خوبی هم جمع و کارهای مختلفی انجام شده است. این همان چیزی است که ما درباره حل مشکلات به دست مردم گفتیم. مردم وقتی کار و صداقت دیدند، می آیند به میدان».

پس از این بیانات، رییس جمهوری وقت هم به استانداران توصیه کردند چنین شیوه در سایر شهرها و روستاهای کشور اجرایی شود؛ ولی تاکنون فقط خراسان رضوی موفق شده این طرح را که به نام مدل «مثلث اقتصادی» معروف شده، به صورت آزمایشی در برخی شهرها و روستاها اجرا کند.

چشم ها را باید شست
وقتی از علی اکبر لبافی، معاون وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت دهم و مشاور در امور کسب وکار اتاق مشهد، درباره شیوه اجرایی این مدل می پرسیم، می گوید: در شرایط موجود و برای عبور از شرایط تحریم باید درمقایسه با گذشته نگاه متفاوتی برای بهبود شرایط اقتصادی داشته باشیم؛ بنابراین مدل جدیدی به نام مدل «مثلث اقتصادی» را اجرا کردیم. این مدل با استفاده از اختیارات ارکان حکومت شکل می گیرد و به تسهیلات بانکی و ارز در شرایط تحریم چندان نیازی ندارد. او تشریح می کند که در این مدل با استفاده از افراد کارآفرین و خیری که علاوه بر کارآفرینی و اشتغالی که قبلا ایجاد کرده اند و اکنون تمایل دارند با کمک افرادی که به عنوان معین اقتصادی شناخته می شوند، کسب وکاری شکل دهند، این «مثلث اقتصادی» با کمک ارکان حاکمیت و حمایت معین اقتصادی که فعالی اقتصادی است، شکل می گیرد و کامل می شود.
به گفته لبافی، ارکان حاکمیت در هر شهرستانی متشکل از فرماندار، استاندار، ائمه جمعه، نمایندگان مجلس و رییس دستگاه قضا و سایر ارگان هاست. مدل «مثلث اقتصادی» چون هم نگاه علمی دارد و هم نگاه حرفه ای و کاری، می تواند در بهبود وضعیت اقتصادی به آن منطقه و شهرستان کمک کند.
لبافی می گوید: چند سال قبل آقای رزم حسینی، استاندار فعلی خراسان رضوی و استاندار سابق کرمان، این طرح را در قلعه گنج کرمان اجرا کرد که طرحی موفق بود و اکنون در حال اجرای همین طرح در استان خراسان رضوی هستیم. اکنون در این استان، حدود 60 معین انتخاب کرده اند که افراد توسعه گرا و توسعه ای هستند و با استفاده از اضلاع مثلث اقتصادی در حال اجرایی کردن طرح های اشتغال و توسعه در منطقه هستند. به طور مثال، در یکی از روستاهای شهرستان سبزوار کسی که معین اقتصادی شده بود، در میان مردم اعتمادسازی کرد و صندوق های خُرد کسب وکار را شکل داد.
این اقتصاددان ادامه می دهد: این صندوق ها آن قدر اعتمادسازی کرده بود که علاوه بر مردم و معین منطقه که پولشان را در صندوق ریختند، افرادی که از آن منطقه به شهرهای دیگری همچون تهران، مشهد و حتی به خارج از کشور مهاجرت کرده بودند، مازاد پولشان را به صندوق ریختند؛ به طوری که به گفته معین منطقه، امروز مردم آن روستا دیگر در بانک ها سپرده گذاری نمی کنند و همه سرمایه شان را به صندوق می ریزند و در تمام پروژه هایی که در آن روستا به بهره برداری می رسد، مردم مشارکت می کنند. معین اقتصادی که هم تجربه کاری موفق داشته و هم سرمایه مالی و تجربی خودش را به میدان آورده باشد، مردم هم بنابر اعتمادشان به وی، سرمایه خودشان را به صندوق می آورند؛ به طوری که در حال حاضر، تنها حدود 10 درصد از افراد به صورت مستقل واحد اقتصادی احداث می کنند و حالا روستا به مرحله ای از اشتغال زایی رسیده که یک فرد بیکار و بدون درآمد در آنجا دیده نمی شود.

طرح مردمی برای مردم
به باور معاون وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت دهم، چون خودِ مردم سرمایه گذار تمام طرح های اقتصادی هستند که در آن روستا کلنگ خورده، از تولیدات این طرح ها حمایت می کنند و با افتخار همان کالاهای داخلی خودشان را مصرف می کنند. علاوه براین ها، چون در سودوزیان پروژه های اقتصادی سهیم هستند، در کاهش هزینه ها مشارکت می کنند و تصمیم گیری ها هم از پایین 
به بالاست.
لبافی با گلایه از شیوه مدیریت اقتصادی در دهه های اخیر می گوید: بعد از انقلاب، تقریبا اکثر طرح های اقتصادی اجراشده از بالا به پایین هرم حکومتی بود؛ یعنی از بالا تصمیمی گرفته می شد و در پایین هرم هم ناچار بودند اجرا کنند. بنابراین، مردم در بسیاری از مواقع چون سرمایه گذاری را متعلق به خودشان نمی دانستند، مشارکت چندانی نمی کردند؛ اما در این طرح که سرمایه به طورمستقیم از پایین به بالا به بنگاه اقتصادی تزریق می شود، اعتماد و مشارکت مردم بیش ازپیش افزایش می یابد؛ چون حالا می دانند مشارکت و سود آن بنگاه بدون واسطه، متعلق به خود و منطقه شان است. به نظر می رسد این مدل یکی از بهترین مدل های عبور از تحریم است؛ چراکه در شرایط قبلی، اگر بخواهیم با توجه به سیستم بانکی کشور منابع جمع کنیم، منابع برای تولید و توسعه بسیار گران تمام می شود؛ درحالی که منابع مشارکتی ارزان قیمت و پولی است که سود ندارد.
او تصریح می کند: کشور در شرایط فعلی، برای تأمین منابع ارزی با مشکل روبه روست. ازلحاظ منابع ریالی هم صرف نظر از اینکه تسهیلات بانکی فراهم باشد، ارقام نرخ ها به ویژه برای توسعه کشاورزی، دامداری و صنایع کوچک به قدری زیاد است که سرمایه گذاری کردنی نیست. این اقتصاددان تأکید می کند در شرایط فعلی رکود و تحریم اقتصادی، باید از این مدل های عبور استفاده کنیم.

ضربه به اعتماد
به اعتقاد معاون وزیر کار دولت دهم، آن قدر به اعتماد مردم در جامعه لطمه خورده که اعتمادسازی و برگشت اعتماد مردم برای دولت ها بسیار سخت، اما امکان پذیر است. اجرای این طرح ها کمک می کند اعتماد به میان مردم برگردد. او پیشنهادهایی برای اعتمادسازی می دهد و می گوید: شاید تا مدت ها نتوانیم به صورت دولتی اعتمادسازی کنیم؛ ولی هنوز چهره های خیّر و کارآفرینی در شهرها و روستاها هستند که مردم به عنوان «کارآفرینان اجتماعی» به آن ها اعتماد دارند. ما می توانیم ازطریق این افراد دوباره زمینه های اعتماد را به جامعه برگردانیم و به صورت مشارکتی سرمایه گذاری ها را دنبال کنیم؛ چون مردم شهرهای کوچک و روستاها به این کارآفرینان اجتماعیِ صاحب اعتبار اعتماد ویژه دارند.
لبافی با بیان اینکه یکی از معضلات جدی جامعه امروز بی تفاوتی است، تأکید می کند: هرچند شاید در رده های بالای تصمیم گیری و اجرایی عزم جدی برای تولید و پویایی اقتصادی وجود داشته باشد، به نظر می رسد در لایه های مختلف اجرایی، به ویژه در رده های کارشناسی و پایین اجرایی، با بی تفاوتی و بی انگیزگی روبه رو هستیم؛ غافل از آنکه همین بنگاه های اقتصادی هستند که درصورت موفقیت، هم زمینه اشتغال در کشور را گسترش و هم رفاه اجتماعی را افزایش می دهند. همچنین، ازطریق درآمدزایی همین کسب وکارهاست که می توان ارزآوری و به طورغیرمستقیم حقوق و مزایای همین افراد را تأمین کرد.
پایداری و توسعه با مشارکت همه قوای سه گانه و مشارکت آحاد افراد جامعه صورت می گیرد؛ چون اشتغال سرفصل نیست بلکه مقوله ای فرابخشی است و همه مسؤول آن هستند. به نظر می رسد اگر این مدل ها به نتیجه برسد، بسیاری از جوانان در شهر و روستای خودشان شاغل می شوند و از مهاجرت آن ها جلوگیری می شود. افزون براین، تک تک افراد منطقه خود سهام دار داشته های اقتصادی شهر و روستای خودشان می شوند.
انتهای پیام/

منبع فارس
ثبت نظرات
captcha