پیش خوان روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۲۵۴۵۹
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

رئیس سازمان جوانان هلال احمر:

دادرس پیشرفته به متوسطه دوم می رسد/اولویت خانواده ها به جای کنکور آموزش های مهارتی باشد

رئیس سازمان جوانان هلال احمر با اشاره ارائه طرح دادرس پیشرفته برای متوسطه دوم گفت:تا وقتی نگاه اولیا و مربیان مدارس این است که کنکور در اولویت نسبت به آموزش های مهارتی است به نتیجه نمی رسیم.

دادرس پیشرفته به متوسطه دوم می رسد/اولویت خانواده ها به جای کنکور آموزش های مهارتی باشد

به گزارش پایگاه خبری اتحاد آنلاین، سیدشهاب الدین صابونچی رئیس سازمان جوانان هلال احمر در تشریح فعالیت های این سازمان و آموزش و پرورش و سابقه این همکاری ها گفت: همکاری سازمان هلال احمر با آموزش و پرورش سابقه طولانی دارد. یکی از مهمترین بخش های سازمان هلال احمر گروه جوانانش است که بیش از ۲۰ سال پیش در وزارت آموزش و پرورش ادغام بود. در واقع رئیس این سازمان عضو شورای معاونین و قائم مقام وزیر آموزش و پرورش در سازمان هلال احمر بود.

وی ادامه داد: حدود ۲۰ سال پیش در ساختار آموزش و پرورش و در پست های این سازمان کارشناس هلال احمر داشتیم. وقتی در راستای کوچک سازی و تفکیک های حوزه ای که صورت گرفت، این پست ها حذف شد اما همکاری ها ادامه پیدا کرد. من این تاریخچه را گفتم که بدانید اساساً این بخش از سازمان از آموزش و پرورش جدایی ناپذیر است. در حال حاضر ما با کانون های دانش آموزی، تشکل هایی را صورت می دهیم و طرح های مقطعی و بلندمدت را طی تفاهم نامه هایی با این وزارتخانه اجرا می کنیم.

صابونچی اضافه کرد: مهمترین بحث ما در کانون های دانش آموزی، طرح ملی دادرس است. در واقع این طرح تربیت دانش آموزانی آماده برای روزهای سخت است که طی هفت سال گذشته در مدارس کشور اجرا و به مرور زمان گسترده شده است. این طرح بر اساس این نیاز شکل گرفت که دانش آموزان با مفاهیم امداد و نجات به صورت مدون و با یک محتوای استاندارد آشنا شوند.

به گفته وی در سال ۹۷، ۱۰ هزار مدرسه در مقطع متوسطه اول در کل کشور طرح دادرس را اجرا کردند و تمرکز این سازمان در این طرح روی دانش آموزان پایه هشتم است. رئیس سازمان جوانان هلال احمر درباره اینکه چرا فقط دانش آموزان پایه هشتم در این طرح قرار گرفته اند، بیان کرد: در این سن که بهترین سن در بازه نوجوانی است، آمادگی بیشتری برای آموختن وجود دارد و دانش آموزان انگیزه بیشتری دارند که می تواند در دوره های بعدی سنی آنها نیز آموزش ها اثرگذار باشد.

وی ادامه داد: ما هر آنقدر که منابعمان اجازه دهد این طرح را در مدارس توسعه می دهیم. در حال حاضر برای مقطع متوسطه دوم و مقطع ابتدایی هم آموزش های متفاوت دیگری در حوزه امداد و نجات طراحی کرده ایم.

صابونچی در توضیح بیشتر این طرح ها در مقاطع ابتدایی و متوسطه دوم بیان کرد: در مقطع ابتدایی آموزش مهارت ها مناسب نیست و بیشتر باید آشنایی با مفاهیم صورت بگیرد. طرح دادرس پیشرفته را نیز برای مقطع متوسطه دوم طراحی کرده ایم که ان شاء الله برای سال تحصیلی آینده آن را کلید بزنیم.

وی همچنین درباره توضیحات تکمیلی طرح دادرس نیز اظهار کرد: در هر مدرسه ۳۰ تا ۴۰ دانش آموز در این طرح داوطلب می شوند و تیم های دادرس در مدارس شامل ۱۴ دانش آموز شکل می گیرد. در این طرح ابتدا در سطح مدارس منطقه، بعد شهر و استان و در نهایت کشور تیم های دادرس با هم مسابقه می دهند. آیتم هایی که ابتدا دانش آموزان در آن آموزش می بینند و سپس در مسابقات آن را اجرا می کنند، پناه گیری و خروج ایمن، کمک های اولیه، پانسمان، آتل بندی و سی پی آر، بحث اسکان اضطراری و چادرزنی، حمل مصدومان و اطفای حریق است. در حال حاضر در تدارک برگزاری المپیاد کشوری دادرس هستیم که تابستان برگزار خواهد شد. امسال استان سیستان و بلوچستان اولین استانی بود که المپیاد شهرستانی این طرح را برگزار کرد.

رئیس سازمان جوانان هلال احمر با بیان اینکه همه استان ها و شهرها درگیر این طرح هستند، گفت: در المپیاد کشوری منتخبین استان ها لزوماً از مراکز استان نیستند و حتی ما تنوع مدارس برتر را شاهد هستیم، به طور مثال مدارس سمپاد، شاهد، دولتی و … در دوره های متفاوت برگزیدگان کشوری این المپیاد بوده اند. ما یک دوره دختران فردیس کرج و پسران گچساران را به عنوان برگزیده داشتیم یا در دوره ای دانش آموزان مدرسه ای در خاش رتبه برتر را کسب کردند.

وی همچنین در پاسخ به این پرسش که در این طرح چه مدت زمانی دانش آموزان تحت آموزش قرار می گیرند نیز بیان کرد: پاسخ روشنی به این سوال نمی توانم بدهم چرا که بسته به میزان آمادگی مدارس و شرایط مدرسه تا مدرسه این ساعت متفاوت است. کتابی در این زمینه تهیه شده که مورد تأیید آموزش و پرورش است و به عنوان طرح درس در اختیار مدرسین است. ما انتظارمان این است که دوره های آموزشی و آیتم هایی که پیش تر ذکر کردم، به صورت کامل آموخته شود و تیم های دادرس در همه زمینه ها مهارت لازم را کسب کنند اما ما با محدودیت وقت در مدارس روبرو هستیم.

صابونچی اضافه کرد: واقعیت این است که تا وقتی نگاه اولیا و مربیان مدارس این است که درس های فیزیک و شیمی در اولویت نسبت به آموزش های مهارتی و کاربردی هستند، ما به نتیجه مطلوب نمی رسیم. در حال حاضر با رایزنی های بسیار، طرح دادرس در فراغت دانش آموزان و به صورت اختیاری دنبال می شود. در بسیاری مدارس، مدیر همکاری نمی کند و مجبور هستیم با رایزنی مشکل را حل کنیم یا اولیا خواستار این هستند که مدارس، دانش آموزانشان را برای کنکور آماده کنند. یکی از دلایل اینکه در متوسطه دوم به صورت جدی فعالیت نکرده ایم، همین است که فکر و ذکر اولیا، مربیان و دانش آموزان در این مقطع درگیر کنکور است و عملاً تمرکز بر روی فعالیت و آموزش مهارتی نیست.

وی اضافه کرد: گاهی جرقه هایی در کشور می خورد مانند آتش سوزی که در مدرسه زاهدان رخ داد و بسیاری را تکان می دهد و آنها را متوجه این امر می کند که بحث های امداد و نجات را جدی تر دنبال کنیم. همین سیلی که این روزها کشور را درگیر کرده است، ما را با اهمیت آموزش های مهارتی بیشتر مواجه می کند. اگر بچه هایی که در زاهدان درگیر آتش شده اند، آموزش درست دیده بودند شاید شاهد این اتفاق تلخ نبودیم.

وی در پاسخ به این پرسش که چرا بحث امداد و نجات به صورت کتاب مهارتی در همه مدارس تدریس نمی شود و آیا این طرح را به آموزش و پرورش ارائه کرده اید، گفت: علت اینکه آموزش و پرورش ملاحظه و گاه مقاومت دارد که این مباحث به کتاب درسی تبدیل شود، این است که مشابه این موضوع در خیلی از دستگاه ها مورد مطالبه قرار می گیرد، ضمن اینکه از دید ما نیز گرچه آموزش و پرورش باید به سمت آموزش های مهارتی و کاربردی برود و به جای محفوظات کلیشه ای که شاید تا آخر عمر یک فرد به درد او هم نخورد، به سمت آموزش هایی برود که در زندگی روزمره با آنها سر و کار دارد، اما مهارت های ایمنی بیشتر در عمل باید آموزش داده شود تا در کتاب درسی اما در مورد اهمیت یادگیری مهارت های ایمنی، بر کسی پوشیده نیست که چقدر می تواند در امور بدیهی مانند یک تصادف ساده تا مواردی چون زلزله و سیل لزوم داشته باشد.

وی اظهار کرد: ما با آموزش مهارت های ایمنی در واقع سعی می کنیم از آسیب ها پیشگیری کنیم، چون برخی از حوادث اجتناب ناپذیر است و اولین نفراتی که در این حوادث حضور دارند، نه آتش نشانی، نه سازمان هلال احمر و نه هیچ نهاد دیگری است، بلکه خود مردم هستند که اولین نفرات حاضر در حوادث هستند، به طور مثال در یک سانحه تصادف اولین کسی که می رسد ماشین پشت سری است و اگر در آن خودرو فردی باشد که با عملیات امداد و نجات آشنا باشد می تواند تبعات حوادث را کاهش دهد و آن زمان طلایی امداد را با یک رفتار غلط خراب نکند.

صابونچی بیان کرد: مشکل ما این است که وقتی سیل می آید همه در فضای مجازی پیغام می گذارند که چرا این آموزش ها در مدارس داده نمی شود. اول اینکه خیلی ها خبر ندارند که چنین مهارت هایی آموزش داده می شود، دوم اینکه وقتی در مقام اولیای فرزندانی که در مقطع کنکور قرار می گیرند باشند، اولویتشان می شود کنکور، چرا که معتقدند قبولی در کنکور به درد آینده فرزندشان می خورد و غافل از این هستند که آموزش این مهارت ها به درد هر روز بچه شأن می خورد. البته ما به دنبال این هستیم که از سایر روش های نوین آموزشی مثل آموزش های الکترونیکی برای گسترش مهارت ها کمک بگیریم اما آموزش برخی مهارت ها به صورت غیرحضوری سخت است.

رئیس سازمان جوانان هلال احمر همچنین در پاسخ به این پرسش که تفاهم نامه ای که با آموزش و پرورش داشتید تا پایان سال ۹۷ بود، آیا برای سال ۹۸ این تفاهم نامه تمدید شده است؟ گفت: یک وقفه ای برای امضای مجدد تفاهم نامه پیش آمده است که بیشتر به خاطر حوادث اخیر بوده است اما پیش نویس تفاهم نامه جدید آماده است و احتمالاً ظرف چند هفته آینده بین جمعیت هلال احمر و آموزش و پرورش امضا می شود. طبق تکالیف برنامه ششم ما مسئول آموزش عمومی مردم در مخاطرات هستیم و هر چقدر فضا از سمت نهادها مهیا شود، ما آماده ارائه خدمات هستیم.

صابونچی در پاسخ به این پرسش که به عنوان فردی که در رشته پزشکی دانشگاه تهران تحصیل کرده اید اما امروز بر آموزش مهارت های زندگی در مدارس تاکید دارید و نسبت به این میزان حساسیت والدین و دانش آموزان برای ورود به دانشگاه هشدار می دهید، با جوانان چه سخنی دارید، بیان کرد: من از اینکه در رشته پزشکی در دانشگاه تهران تحصیل کردم پشیمان نیستم اما بیش از دانش پزشکی، مهارت های جانبی در زندگی به دردم خورده است. داشتن مدرک و تحصیلات آکادمیک خوب است اما در کشور ما به غلط جا افتاده است که همه باید به دانشگاه بروند. واقعیت این است که کسانی باید بروند برای تحصیلات تکمیلی که می خواهند مرزهای دانش را جابه جا کنند. مدیر یک کارخانه بزرگ لزوماً نباید تحصیلات دانشگاهی داشته باشد، می تواند یک تکنسین قوی باشد که دوره های مهارتی را گذرانده است. بسیاری از چهره های موفق دنیا دانشگاه را ترک کرده اند و دنبال علایق و مهارت های خود رفته اند و بعدها همان دانشگاه ها به آنها دکترای افتخاری داده اند.

وی در پایان گفت: می خواهم بگویم دانشگاه رفتن خوب است و فرصت جدید ایجاد می کند اما نه به هر قیمتی و اینکه چیزهای دیگری در زندگی هست که مهم تر از دانشگاه رفتن نباشد، به اندازه آن مهم است. چه فایده دارد فردی به دانشگاه برود اما در یک مواجهه عادی با اجتماع و خانواده و بهینه کردن توانایی های خود دچار مشکل باشد. دانشگاه این مهارت ها را به فرد یاد نمی دهد.

منبع مهر
ثبت نظرات
captcha