پیش خوان روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۲۴۳۹۷
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

درمان ام اس با مولکول های مصنوعی!

دانشمندان دانشگاه اورگان موفق به یافتن یک مولکول مصنوعی شده اند که می تواند اعصاب آسیب دیده بر اثر بیماری ام اس را ترمیم کند و احتمالا تبدیل به اولین درمان این بیماری با روش مولکول مصنوعی شود.

درمان ام  اس با مولکول های مصنوعی!

و به نقل از گیزمگ، در بیماری ام اس (MS) سیستم ایمنی بدن به بخشی از سلول های عصبی موسوم به "میلین"(myelin) که لایه عایق روی اعصاب نخاعی، مغز و بینایی هستند، حمله می کند و آسیب می زند. این اتفاق باعث می شود که اعصاب کوتاه شوند و به درستی کار نکنند.

دانشمندان اکنون در یک مطالعه که می تواند روش مقابله با ام اس را متحول کند، نشان داده اند که یک مولکول مصنوعی می تواند میلین را بازیابی کند.

پروفسور "تام اسکانلان" از دانشگاه علوم پزشکی اورگان این مولکول سوبتیروم مصنوعی موسوم به "سوبتیروم"(Sobetirome) را بیش از ۲۰ سال پیش به عنوان یک وسیله ممکن برای کاهش کلسترول ایجاد کرد. در سال ۲۰۱۳ بود که همکارش دکتر "دنیس بوردت" پیشنهاد داد که ممکن است این مولکول مصنوعی در درمان ام اس نیز مفید باشد.

در آزمایش های اولیه بر روی موش هایی که از لحاظ ژنتیکی دستکاری شده بودند تا علائمی شبیه به ام اس داشته باشند، سوبتیروم (هورمون مصنوعی تیروئید) واقعاً به بهبود میلین آسیب دیده کمک کرد و مهمتر اینکه این کار را بدون عوارض جانبی قابل توجه انجام داد.

در حالی که در مقابل، تحقیقات نشان می دهد که درمان با هورمون طبیعی تیروئید به قلب، استخوان ها و عضلات اسکلتی آسیب می رساند.

با این حال، در زمان اولین آزمایش های سوبتیروم، اثربخشی مولکول به عنوان درمان ام اس به دلیل عدم توانایی آن برای عبور از سد خونی مغزی محدود شده بود. دانشمندان نیز برای حل این مشکل یک برچسب شیمیایی را به مولکول اضافه کردند و یک ترکیب به نام "Sob-AM۲" ایجاد کردند.

این برچسب شیمیایی بار الکتریکی منفی مولکول را که معمولاً مانع از عبور از سد خونی مغزی می شود، حذف می کند. پس از آنکه این ترکیب از این مانع عبور کرد، یک آنزیم مغزی، برچسب شیمیایی را از مولکول جدا می کند و باعث می شود "Sob-AM۲" به حالت سوبتیروم بازیابی میلین بازگردد.

این استراتژی منجر به افزایش نفوذ ۱۰ برابری سوبتیروم به سیستم عصبی مرکزی می شود.

در آزمایش های بعدی روی موش ها بهبود حرکتی قابل توجهی دیده شد که حاکی از بازیابی کامل میلین بود.

پروفسور "اسکانلان" و دکتر "بوردت" اعتقاد دارند که این درمان روی انسان ها نیز تأثیر مشابهی خواهد داشت. دانشگاه اورگان با شرکت پزشکی "Llama" در حال کار بر روی شروع آزمایشات انسانی هستند.

"اسکانلان" می گوید: امروزه داروهایی که آکسون های کوتاه شده بر اثر آسیب به میلین را ترمیم کند، وجود ندارد؛ در حالی که داروی ما می تواند.

لازم به ذکر است که تیم هایی در دانشگاه ملبورن، دانشگاه یوتا و دانشگاه کالیفرنیا-ریورساید همگی در حال توسعه داروهایی هستند که همین کار را انجام می دهند.

ام اس

ام اس یا تصلب بافت چندگانه (Encephalomyelitis disseminata یا Multiple sclerosis) که با نام اختصاریِ ام اس یا MS شناخته می شود، یک بیماری التهابی است که در آن غلاف های میلین سلول های عصبی در مغز و نخاع آسیب می بینند. این آسیب دیدگی می تواند در توانایی بخش هایی از سیستم عصبی که مسئول ارتباط هستند، اختلال ایجاد کند و باعث به وجود آمدن علائم و نشانه های بسیار جسمی شود.

ام اس به چند شکل ظاهر می شود و علائم جدید آن یا به صورت عود مرحله ای (به شکل برگشتی) یا در طول زمان (به شکل متناوب) اتفاق می افتد. ممکن است در بین عود، نشانه بیماری به کلی از بین برود، با این وجود مشکلات عصبی دائمی به ویژه با پیشرفت بیماری در مراحل بعدی به طور مداوم اتفاق می افتد.

اگرچه علت بیماری مشخص نیست، اما مکانیزم اصلی آن آسیب زدن توسط سیستم ایمنی بدن یا اختلال در سلول های تولیدکننده غلاف میلین است.

دلایل ارائه شده در مورد این مکانیزم ها شامل عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی مانند عفونت است. معمولاً ام اس بر اساس نشانه ها و علائم و نتایج آزمایش های پزشکی تشخیص داده می شود.

پیشترها درمان مشخصی برای ام اس وجود نداشت، تا اینکه محققان کانادایی موفق به درمان آن شدند. درمان های موجود به منظور بهبود عملکرد بدن پس از هر حمله و جلوگیری از حملات جدید صورت می گیرد. اگرچه داروهایی که برای درمان ام اس تجویز می شود اندکی مؤثرند، اما دارای اثرات جانبی هستند و تحمل آن دشوار است.

با وجود اینکه شواهدی در مورد اثربخشی درمان های جایگزین ام اس وجود ندارد، بسیاری از مردم به دنبال آن درمان ها هستند. پیش بینی نتیجه دراز مدت درمان بسیار دشوار است، اما نتیجه قابل قبول بیشتر در زنان، افرادی که در سنین پایین تر به این بیماری مبتلا شده اند، افرادی که در آن ها دوره های عود مشاهده می شود و افرادی که آن ها در مراحل اولیه حمله های کمی را تجربه کرده اند، مشاهده می شود.

امید به زندگی افراد دارای ام اس ۵ تا ۱۰ سال کمتر از دیگران است. این بیماری به طور معمول در سنین ۲۰ تا ۵۰ سالگی و در زنان دو برابر مردان اتفاق می افتد.

نام «اسکلروز چندگانه» به زخم ها (سختینه یا به عبارت دیگری پلاک یا زخم) که در ماده سفید مغز یا ستون فقرات قرار دارد، گفته می شود.

ام اس در سال ۱۸۶۸ توسط "ژان-مارتن شارکو" توصیف شد. محققان در حال توسعه درمان ها و روش های تشخیص جدید هستند که درمان با مولکول مصنوعی جدیدترین آنها است.

میلین

میلین یک ساختار چربی-غنی است که در اطراف آکسون برخی از سلول های عصبی تشکیل شده از یک لایه عایق الکتریکی پیچیده شده است. وجود میلین برای عملکرد مناسب سیستم عصبی ضروری است.

تولید میلین به صورت تخصصی توسط سلول های گلیال از طریق گسترش خود در فرآیندهای سلولی است.

سد خونی مغزی

سد خونی مغزی یا در اصطلاح پزشکی "BBB" محدوده جداکننده بین مایع برون سلولی مغز در سیستم اعصاب مرکزی و جریان خون گردشی در بدن است، به طوری که اگر مواد رنگی به درون خون تزریق شود، می توان مشاهده کرد که از این ماده درون مغز اثری دیده نمی شود.

این پرده یا سد از مویرگ های ویژه تشکیل شده که بر خلاف ساختار عادی در مویرگ ها دارای منافذ معمول نبوده و اتصال بین سلولی در آن ها از نوع اتصال محکم است و در نتیجه بسیاری از مولکول ها و ریز مولکول ها و همچنین باکتری ها قادر به گذشتن از آنها (از طریق انتشار) و رسیدن به مایع مغزی نخاعی در مغز نیستند.

متقابلاً سطح اندوتلیال این مویرگ ها از پروتئین های ویژه پوشیده شده که توسط آنها ورود گلوکز به مغز به عنوان تغذیه امکان پذیر می شود. همچنین تبادل گازی (اکسیژن- کربن دی اکسید) بین خون گردشی و مغز از این سد بدون مشکل قابل انجام است.

این تحقیق اخیراً در مجله JCI Insight منتشر شده است.

انتهای پیام

منبع ایسنا
ثبت نظرات
captcha