پیش خوان روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۲۳۵۷۸
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

چه زمانی به کودک بگوییم پدر یا مادر واقعی اش نیستیم؟!

گاهی به این فکر می کنم که ازدواج با همکارم که مثل من یک سالی می شود از همسرش جداشده کار درستی است یا نه اما خیلی زود این فکرها به سراغم می آید که فرزندم قرار است چگونه با ازدواج من کنار بیایید؟ اگر روزی بفهمد که این زن مادر واقعی اش نیست چه؟ اصلاً باید به او بگویم که او نامادری اش است یا نه؟ اگر نتواند با این قضیه کنار بیایید چه؟!

چه زمانی به کودک بگوییم پدر یا مادر واقعی اش نیستیم؟!
ویدا فلاح روانشناس در پاسخ به این سؤال به تبیان می گوید: «منعی در ازدواج با مرد یا زن مطلقه صاحب فرزند وجود ندارد؛ ملاک، ارزیابی ویژگی های اصلی طرف مقابل است؛ مثل اینکه فرد مقابل چقدر آدم سالم و موجهی است، چقدر ازلحاظ اخلاقی و شخصیتی به شما نزدیک است و اینکه آیا در صورت وصلت، شما آمادگی این رادارید که نقش مشابه پدر یا مادر فرزند همسرتان را بازی کنید؟ آیا می توانید بچه را بپذیرید؟ درواقع چنین ازدواجی مانند آغاز هر زندگی مشترکی، نیاز به مشاوره دارد تا طرفین خود را ارزیابی کنند و به طور هم زمان مسئولیت فرزند پروری را هم آموزش ببینند.»

بچه کوچک تر مقاومت کمتر
این مشاور خانواده به رابطه سن فرزند و پذیرش ازدواج مجدد والدین اشاره می کند و می گوید: «بچه هرچقدر کوچک تر باشد، مقاومت کمتر است و حتی ممکن است از اینکه پدر یا مادر جدیدی پیدا می کند ابراز رضایت کند چون بچه نیاز به پدر و مادر در کنار یکدیگر دارد اما اگر میزان وابستگی بچه با پدر یا مادرش زیاد باشد در صورت ازدواج والد، دچار آسیب می شود و فرزند تصور می کند کسی در حال گرفتن جایگاه او است لذا اگر زن یا مردی حضانت فرزندش را بر عهده دارد و این را می داند که در آینده نزدیک یا دور قرار است ازدواج مجدد انجام دهد، به فرزندش این پیام های اشتباه را ندهد که تو همه زندگی من هستی، هیچ کس نمی تواند جای تو را بگیرد، من هیچ وقت ازدواج نمی کنم و... چراکه این ها جملات غلط و نامناسبی است که باعث می شود فرزند حس تملکی نسبت به مادر یا پدرش پیدا کند و نسبت به فرد جدید حساس شود.»

چه زمانی فرزند را از ازدواج مجدد آگاه کنیم؟
گاهی ازدواجِ پدر یا مادر در سنین کودکی فرزند اتفاق می افتد؛ کنار آمدن با این شرایط نه برای ناپدری یا نامادری سخت است و نه برای فرزند خردسال اما همیشه ترس از فهمیدن این مسئله در آینده و واکنش فرزند وجود دارد. برخی بهترین راه را مخفی کردن ناپدری یا نامادری می دانند و برخی هم نمی دانند که بهترین سن برای آگاه کردن فرزند از اصل ماجرا دقیقاً چه سنی است. فلاح می گوید: «در این زمینه اختلاف نظر وجود دارد؛ برخی معتقدند که بچه هر چه زودتر متوجه شود بهتر است اما من معتقدم که تا زیر سن دبستان نیازی نیست که به بچه گفته شود چراکه کودک در این سن، درکی از این ماجرا ندارد و خیلی فرق پدر و مادر واقعی و ناپدری یا نامادری را متوجه نمی شود اما شرایط آگاه کردن فرزند از وجود ناپدری یا نامادری بعد از سن 6 سالگی، بستگی به ویژگی های شخصیتی فرزند، رابطه پدر و مادر با فرزند، نحوه گفتن و باور پدر و مادر نسبت به ازدواج مجدد خودشان دارد.»

فلاح ادامه می دهد: «هرچقدر رابطه والدین با فرزند سالم تر و دوستانه تر باشد، بچه واقعیت های زندگی ازجمله ازدواج پدر یا مادرش را راحت تر می پذیرد مشروط به اینکه آن نامادری یا ناپدری به خوبی نقش خود را ایفا کند؛ همچنین پدر یا مادر باید در ابتدا خودشان نسبت به ازدواجشان احساس بدی نداشته باشند و بپذیرند که بچه ما به جای آنکه بی پدر یا بی مادر بزرگ شده باشد، یک پدر یا مادری دارد که حامی او است لذا اگر خود پدر و مادر این مسئله را باور داشته باشند و با لحنی آرام کودک را از ازدواجشان آگاه کنند، مشکلی ایجاد نخواهد شد؛ درحالی که اگر این آگاه سازی چندین سال بعد از بزرگ شدن فرزند اتفاق بیفتد ممکن است فرزند گلایه کند که چرا زودتر به او نگفتید بنابراین بعد از دوران پیش دبستان با توجه به شرایط و تیپ شخصیتی کودک باید به او گفته شود که البته برای تشخیص و ارزیابی تیپ شخصیتی کودک باید به مشاور مراجعه شود تا او راهنمایی کند که با توجه به تیپ شخصیتی او، چگونه باید او را از ماجرا مطلع کرد.»

ازدواجی که نیاز به اجازه فرزندان ندارد!
گاهی ازدواج پدر یا مادر نه در سنین کودکی فرزندان است و نه در سنین جوانی خودشان! وقتی یکی از زوج ها در اثر کهولت سن یا بیماری فوت می کند، زندگی همسر سالخورده او دگرگون می شود لذا در این شرایط که هرکدام از فرزندان سرخانه وزندگی خودشان هستند، نیاز به همدم بیشتر احساس می شود اما اغلب، فرزندان با ازدواج مجدد والدینشان در سنین بالا مشکل دارند که در چنین مواردی این افراد یا از حرف مردم می ترسند و یا نمی توانند ببینند که کسی جای خالی مادر یا پدرشان را گرفته است اما فلاح در این زمینه می گوید: «ازدواج در این سنین نباید به صورت اجازه از فرزندان باشد چراکه پدر یا مادری که بخواهند با ضعف، ترس و درخواست کردن از فرزندان، فرد جدید را به زندگی شان وارد کنند با مقاومت بیشتری از سوی آنها روبرو می شوند لذا پدر یا مادر باید خودشان این اطمینان را حاصل کنند که نیاز به ازدواج دارند، سپس به فرزندانشان اطلاع دهند و امکان آشنایی با همسر جدید را به فرزندانشان بدهند.»

 تبیان

منبع انتخاب
ثبت نظرات
captcha