پیش خوان روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۲۲۱۸۷
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

روایتی از یک درآمد غیررسمی؛

پول می گیرم فاتحه می خوانم

با افزایش مشکلات اقتصادی شغل های غیررسمی و شناخته نشده روزبه روز بیش تر می شوند که فاتحه خوانی در گورستان ها نیز یکی از همان شغل هاست.

پول می گیرم فاتحه می خوانم

به گزارش پایگاه خبری اتحاد آنلاین، زن ها شیون سر می دهند، مردها هیچ، مردها نگاه. طوفانی که از شرق می وزد و با خود مشت ها خاک می آورد، دستان همه را به چشمان شان می برد، چه آن ها که گریه می کنند، چه آن ها که نگاه.

گورستان در ازدحام چادرهای سیاه، صبح پنجشنبه اش را می گذراند. اما باد شدید شبیه به طوفان، اجازه نمی دهد سیاهی، تنهارنگ حاکم بر گورستان باشد، هرکس در گوشه ای با دستش تلاش می کند گرد و خاک لباسش را بگیرد.

مرده حالا زیر خاک است. از فریادها و ناله هایی که زن ها سر می دهند می شود فهمید او که چند لحظه پیش به خاک سپرده شده، یک مادر بود. فرزندان ریش سفید و گیس سفیدش نشان می دهند که مادر خفته در خاک، پیر بوده.

مادررر... مادر... ر. ببین دوباره بچه هایت دور هم جمع شده اند مادررر... چرا رفتی... ببین نوه هایت هم آمده اند، محمدامین بیا مادربزرگت را ببین چه آرام خوابیده، ای وایییی ... این را زنی می گوید که دستش را مدام بر سینه اش می کوبد. و محمدامینی ۴-۵ساله که با بچه های دیگر این ور و آن ور می دود.

یکی از ریش سفیدها از آن طرف معرکه با صدای بلند مردم را به قرائت فاتحه دعوت می کند: رحم الله من قرا الفاتحه مع الصلوات. برای چند لحظه گریه و شیون های کش دار، جایشان را به پچ پچ می دهند.

مردی قرآن به دست در همین حال به جمع اضافه می شود. مردی سرتاپا سیاه. اما لباس های مشکی که بر تن کرده، رنگ خود را باخته اند، پیراهن پر از چروک است، کاپشنش پر از جای نخ و سوزن و بخیه. ریش سفید نامرتبی دارد و کلاهی که کچلی اش را پوشانده است. کفش هایش پر از خاک است. البته خاکی از طوفان های امروز، دیروز و روزهای گذشته.

مردها را کنار می زند، چندنفر از زن هایی که سرقبر نشسته اند بعد از خواندن فاتحه از جایشان بلند می شوند و آن مرد بی آنکه چیزی بگوید یا به اطرافش نگاهی بیندازد، می نشیند. انگشتش را می گذارد روی پارچه سیاهی که روی خاک کشیده اند و شروع می کند به خواندن فاتحه، کمی بلندتر و رساتر از دیگران.

نگاه های بهت زده نشان می دهند او برای جمع غریبه است، اما در عین حال کسی برای شناختنش رغبتی نشان نمی دهد. فاتحه اش که تمام می شود هم به روبه رویش و هم به پشت سرش برمی گردد و با صدای بلند می گوید: خداوند متعال رحمت کند ... مردهای صاحب عزا سرشان را به نشانه تشکر تکان می دهند.

قرآنی که در دست دارد را می گشاید، سوره ای کوتاه انتخاب می کند و می خواند. صدای خنده بچه ها بلند می شود، گویا آن طرف تر تجمع مورچه ها توجه بچه ها را جلب کرده است. چندنفر از جوانان به قصد ساکت کردن بچه ها از جمع بیرون می روند. صدای خنده ها می خوابد و باز سکوتی غم بار حاکم می شود.

قرآن را می بندد، دوباره می گوید: خدا بیامرزد. می ایستد و منتظر می ماند. یکی از مردها که گویی از پسران مرحومه است، دست به جیبش می کند، پول هایش را درمی آورد، چندبار اسکناس ها را جابه جا می کند. به بغلی اش می گوید: رضا ۵تومانی داری؟ رضا دستش را به جیبش می برد و ۵تومانی را به او می دهد: بفرما عموجان.

عمو هم پول را به مرد فاتحه خوان می دهد، او می گیرد، تشکر می کند و می رود. می رود چندمتر آن طرف تر، سراغ داستانی دیگر که شاید چندلحظه پیش دفن شده باشد.

اسمش غلام است. هرچند هیچ ربطی ندارد اما اهالی گورستان وادی رحمت، او را قلی صدا می کنند. شاید هیچ وقت لازم نبوده صدایش بزنند اما حداقل با این نام می شناسندش.

خودش می گوید چندسال است که زندگی اش را با فاتحه می چرخاند. کارش خواندن فاتحه و قرآن است. درآمدی دارد که کفاف یک خانواده ۴نفری را می دهد، نمی گوید دقیقا چند اما می گوید پنجشنبه ها و جمعه ها بیش تر کاسب می شود تا روزهای دیگر.

او البته تنها نیست، از گفته هایش می توان فهمید که در چندسال اخیر تعداد فاتحه خوان ها افزایش پیدا کرده است. به طوری که بعضا می رود سر قبری می نشیند که یکی از رقبا یا همکارانش هم آنجا نشسته است.

محمدعلی از همکاران جوانش است. کارگر است اما نمی گوید کجا و چطور: با درآمدم نمی توانم خرج زندگی ام را دربیاورم. مجبورم به کارهای غیررسمی روی بیاورم.

محمدعلی می گوید یک بار برای دفن یکی از بستگانش به گورستان آمده بودند و همانجا با این کار مواجه شده است. حوالی اتوبان خانه ای دارند که به قول خودش آن هم غیررسمی است.

قلی و محمدعلی با همه پیچ و خم گورستان آشنا هستند. آن ها تقریبا هر هفته در ۱۰ها مراسم تشییع جنازه و دفن و کفن و... حاضر می شوند. آن ها هرهفته مرگ را با چشم خودشان می بینند.

قلی قسم می خورد که تابحال از هیچ مرگی به خاطر اینکه برایش ۵هزار تومان سود داشته باشد خوشحال نشده است.

فاتحه خوانی یکی از رسوم و اعتقادات مسلمانان است؛ اصطلاحی است که به عمل خواندن قرآن یا دعایی خیر برای روح مرده اطلاق می شود. این کار ممکن است در مجلس سوگواری، زیارت مرده یا هر جایی دیگر صورت بگیرد.

فاتحه خوانی معمولاً با خواندن سوره فاتحه الکتاب است اما خواندن سوره های دیگر از قرآن نیز متداول است. در برخی فرهنگ ها برخی برای مرده یا مردگان خود به منظور این که دیگران برای آنان فاتحه بخوانند، خیرات می کنند، بدین صورت که با توزیع شیرینی، میوه، خرما، حلوا و نظایر آن از دیگران تقاضای خواندن فاتحه می نمایند. البته حالا کم کم پول جای خیرات را گرفته است.

گورستان عجیب سرد است. بخاطر کمبود جا، قبرها را نزدیک هم قرار می دهند. از هر چندمتر صدای گریه و زاری برمی خیزد. اینجا هرکسی که می میرد، برای فاتحه خوان ها نان می شود. آیا این گریه و زاری ها برای فاتحه خوان ها هم غم انگیز است؟ خودشان می گویند بله.

منبع مهر
کلید واژه :

گورستان

،

قبر

،

فانحه

ثبت نظرات
captcha