قیمت طلا، سکه و ارز قیمت روز خودرو
پیش خوان روزنامه ها
روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۲۱۵۲۵
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

خاطره بازی با حسین کعبی درباره جام ملت های ۲۰۰۴

سینه زنی ملی پوشان پیش از بازی با بهترین کره تاریخ/ دعوای رضایی و بداوی با دخالت دادگان حل شد

بازیکن تیم ملی فوتبال ایران در جام ملت های ۲۰۰۴ چین درباره شرایط ایران در این رقابت ها توضیح داد.

سینه زنی ملی پوشان پیش از بازی با بهترین کره تاریخ/ دعوای رضایی و بداوی با دخالت دادگان حل شد

به گزارش پایگاه خبری اتحاد آنلاین، جام ملت های ۲۰۰۴ چین شاهد حضور یکی از جذاب ترین تیم های ایران در ادوار این رقابت ها بود؛ تیمی که با هدایت برانکو نتایج درخشانی کسب کرد. یکی از بهترین نمایش های ایران در جام ملت های ۲۰۰۴ پیروزی پرگل ۴ بر ۳ مقابل کره جنوبی، تیم چهارم جام جهانی ۲۰۰۲ بود. با این حال ایران با ناداوری هایی که در بازی نیمه نهایی مقابل چین رقم خورد، نتوانست به فینال صعود کند و به قهرمانی برسد و در نهایت به مقام سوم بسنده کرد.

در ادامه گفت وگوهایی که بازیکنان حاضر در هر دوره از جام ملت های آسیا داشتند، این بار به سراغ حسین کعبی، دفاع جوان و ۱۸ ساله ایران در جام ملت های ۲۰۰۴ رفتیم. در ادامه گفت وگو با حسین کعبی را می خوانید:

* آقای کعبی، ابتدا درباره شرایط تیم ملی در آستانه حضور در جام ملت های ۲۰۰۴ بگویید. آیا فدراسیون فوتبال برای تیم ملی امکانات لازم را فراهم کرده بود؟

فدراسیون فوتبال هم در دوره ای که آقای شاهرخی سرمربی تیم ملی بود و هم در دوره ای که برانکو به جای آقای شاهرخی آمد، شرایط خوبی برای تیم ملی فراهم کرده بود. در آن زمان دکتر دادگان رئیس فدراسیون فوتبال بود و آرامش خوبی در تیم ملی و فوتبال ایران حاکم بود. تمام آدم هایی که دور و بر تیم بودند از جنس فوتبال بودند و دغدغه یا حرف و حدیث در تیم ملی نداشتیم. دوره ای که دکتر دادگان رئیس فدراسیون بود، دوره ای بود که حاشیه ای در فوتبال نبود.

کره جنوبی در سال ۲۰۰۴، بهترین کره تاریخ بود. نکته جالب در آن بازی این بود که ما برای بازی با کره یک روز کامل در راه بودیم و استراحت نداشتیم. برای این بازی خیلی خسته بودیم ولی به خاطر همان تعداد کم تماشاگرانی که در ورزشگاه با جان و دل تشویق می کردند بهترین فوتبال را ارائه دادیم.

* در تیمی که برای جام ملت های ۲۰۰۴ انتخاب شد، اسامی بزرگی وجود داشت که خیلی از آن ها در جام ملت های قبلی ناکام بودند. هدف تیم تحت هدایت برانکو برای حضور در جام ملت های ۲۰۰۴ چه بود؟ آیا به قهرمانی فکر می کردید؟

تیمی که ما در آن زمان تشکیل می دادیم، تیم خوبی بود. هشت تا از بازیکنان ما در اروپا بازی می کردند، به همین دلیل هر وقت در آزادی بازی می کردیم ۱۰۰ هزار نفر به ورزشگاه می آمدند تا علی دایی، علی کریمی و مهدوی کیا را از نزدیک ببینند. اعتماد به نفسی که حضور بازیکنان محبوب و باتجربه به ما می دادند باعث نتیجه گیری تیم ملی می شد. همچنین رفاقتی که در تیم وجود داشت باعث شد که خودمان را فدای تیم کنیم. بازیکنان باتجربه با بازیکنان جوان تر برخورد خوبی داشتند و با هم دوست بودیم و همین مساله خیلی به تیم ملی کمک کرد.

* ما جام را خوب شروع کردیم و توانستیم تایلند را با سه گل شکست دهیم اما در بازی دوم مقابل عمان به مشکل خوردیم و نیمه اول با دو گل از این تیم عقب افتادیم و در نیمه دوم به سختی بازی را به تساوی کشیدیم. یکی از صحنه های تاسف بار در بازی مقابل عمان، درگیری رحمان رضایی و علی بداوی در اوایل نیمه دوم بود. دلیل این درگیری چه بود؟

من استثنائا در بازی با عمان نبودم اما این دو بازیکن به خاطر پوشش مهاجم عمان با هم بحثشان شد که در نهایت به هم پریدند. البته آن ها به این خاطر که ما ۲ بر صفر از عمان عقب بودیم، فشار زیادی را تحمل می کردند. درگیری رحمان رضایی و علی بداوی یک درگیری خانوادگی بود و در خانواده هم حل شد. خدا را شکر با حضور دادگان در اردوی تیم ملی و صحبت با این دو بازیکن ماجرا ختم به خیر شد.

همیشه پیروزی مقابل تیم های عربی لذت بخش است، خصوصا این که من زبان آن ها را هم بلدم و می فهمم آن ها در زمین چه می گویند. من به خاطر شناختی که از بازیکنان عربی داشتم، می دانستم که آن ها می ترسیدند که با ایران بازی کنند.

* ایران در مرحله یک چهارم به مصاف کره جنوبی رفت و یکی دیگر از نتایج تاریخی دیدارهای ایران و کره رقم خورد. در این بازی، شما یکی از بهترین بازیکنان زمین بودید و یک پاس گل هم به علی کریمی دادید. شرایط آن دیدار چطور بود؟

اگر از کارشناسان فوتبال بپرسید، می گویند که کره جنوبی در سال ۲۰۰۴، بهترین کره تاریخ بود. نکته جالب در آن بازی این بود که ما برای بازی با کره یک روز کامل در راه بودیم و استراحت نداشتیم. برای این بازی خیلی خسته بودیم ولی به خاطر همان تعداد کم تماشاگرانی که در ورزشگاه با جان و دل تشویق می کردند بهترین فوتبال را ارائه دادیم. هنوز که هنوز است درباره آن بازی صحبت می کنند. هرچه درباره آن بازی ایران و کره بگویم کم گفتم. بچه ها هم قسم بودند که این بازی را ببریم و می دانستیم اگر به مرحله بعد صعود کنیم، می توانیم قهرمان جام ملت ها شویم.

* با این حال مقابل چین، داور بازی را برای آن ها که میزبان بازی ها هم بودند، درآورد و باعث شد که بازی به ضربات پنالتی کشیده شود و در نهایت ایران این بازی را واگذار کرد. در آن بازی چه اتفاقاتی رخ داد؟

اخراج ستار زارع اشتباه بود. همچنین دفاع آخر آن ها در دقیقه آخر باید اخراج می شد و داور باید برای ما یک پنالتی می گرفت. ما قطعا در ۹۰ دقیقه برنده می شدیم. با وجود همه ناداوری ها، برانکو به حدی باهوش بود که با اخراج ستار زارع هم تیم را طوری چید که ۱۲۰ دقیقه مقابل چین بازی کردیم. چینی ها در دقایق آخر که هرکاری می کردند نمی توانستند به دروازه ایران ضربه بزنند، به بازی هوایی رو آودند و به همین خاطر برانکو تصمیم گرفت که تقی پور را به جای من به زمین بفرستد. ابراهیم تقی پور قد بلندی داشت و می توانست اکثر توپ های هوایی را دفع کند. متاسفانه بازی به پنالتی کشیده شد و همانند همه بدشانسی های تیم ملی در ضربات پنالتی، دوباره در این ضربات باختیم.

* با این که جلوی چین شکست تلخی داشتیم اما در هم شکستن بحرین که همیشه گربه سیاه ماست، حلاوت خاصی داشت.

همیشه پیروزی مقابل تیم های عربی لذت بخش است، خصوصا این که من زبان آن ها را هم بلدم و می فهمم آن ها در زمین چه می گویند. من به خاطر شناختی که از بازیکنان عربی داشتم، می دانستم که آن ها می ترسیدند که با ایران بازی کنند و نمی خواستند مقابل ما قرار بگیرند. ما مقابل بحرین فوق العاده بازی کردیم و علی کریمی بازی را درآورد. حیف که داور سر ما را برید و نتوانستیم قهرمان جام ملت ها شویم.

برای بازی با کره به خاطر نقص فنی هواپیما و تاخیر آن، یک روز کامل در فرودگاه بودیم. بچه ها با هم جمع شدیم، "کَره کردیم" و یک موسیقی غمگین گذاشتیم و با هم سینه می زدیم. ما شرایطمان برای بازی مقابل کره خیلی سخت بود.

* آیا خاطره جالبی از جام ملت های ۲۰۰۴ دارید؟

بازی ها به حدی برای ما خوب بود که خاطرات لذت بخش زیادی دارم اما یکی از جالب ترین خاطره ها مربوط به سفرمان به جینان برای بازی با کره است که به خاطر نقص فنی هواپیما و تاخیر آن، یک روز کامل در فرودگاه بودیم. بچه ها با هم جمع شدیم، "کَره کردیم" و یک موسیقی غمگین گذاشتیم و با هم سینه می زدیم. ما شرایطمان برای بازی مقابل کره خیلی سخت بود و نمی توانستیم باور کنیم که آن طور آن ها را شکست دادیم. جمعمان در چین جمع بود و رفاقتمان رفاقت بود. بهترین خاطره خوب ما این بود که بازیکن باتجربه هوای بازیکنان جوان تر را داشتند و با آن ها رفیق بودند.

* پس از این بازی ها چه پاداشی به شما دادند؟

دادگان هر قولی به ما داد را عملی کرد. در دوره او همه پاداش ها به موقع به ما پرداخت شد. البته به یاد نمی آورم که برای جام ملت ها چه پاداشی به ما دادند. ولی مثلا در بازی های آسیایی بوسان با ایمان مبعلی هم اتاق بودم و هر روز به ما پول می دادند که فکر کنم چیزی حدود ۱۰۰۰ دلار گرفتیم.

انتهای پیام

منبع ایسنا

کلید واژه :

سینه زنی ملی پوشان

،

حسین کعبی

،

بازی با بهترین کره تاریخ

اخبار مرتبط
ثبت نظرات
captcha