قیمت طلا، سکه و ارز قیمت روز خودرو
پیش خوان روزنامه ها
روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۲۱۳۵۱
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

خاطره بازی با ضیا عربشاهی درباره جام ملت های ۱۹۸۸

استعفای دسته جمعی ملی پوشان پس از پرخاش وطن خواه

ضیا عربشاهی از بازیکنان مستعفی از تیم ملی در سال ۱۹۸۸، روایت متفاوتی از این ماجرا و کنار گذاشته شدن ۱۰ بازیکن بزرگ فوتبال ایران از رده های ملی دارد.

استعفای دسته جمعی ملی پوشان پس از پرخاش وطن خواه

به گزارش پایگاه خبری اتحاد آنلاین، استعفای دسته جمعی ۱۴ بازیکن تیم ملی فوتبال ایران قبل از جام ملت های آسیا ۱۹۸۸ جزو اتفاقات نادر و در عین حال عجیب فوتبال ایران است که در نهایت موجب کنار رفتن تعدادی از بهترین فوتبالیست های ایران و ظهور بازیکنان بزرگی شده است.

البته نتیجه این اتفاق، از دست رفتن قهرمانی در سال ۱۹۸۸ و مقام سوم تیم ملی در جام ملت های آسیاست. ضیا عربشاهی که از بازیکنان مستعفی تیم ملی بود، بعد از مدتی به تیم ملی برگشت و در جام ملت های آسیا همراه تیم ملی بود اما اتفاقاتی رخ داد که او در عین آمادگی نتوانست به تیم ملی کمک کند.

عربشاهی روایت متفاوتی از استعفای بازیکنان مطرح می کند که می تواند در باز کردن گره کور این ماجرا کمک کند.

وطن خواه وارد رختکن شد و به بازیکنان بزرگ و باتجربه تیم ملی پرخاش کرد که به بازیکنان برخورد. پنجعلی، حاجیلو و چنگیز بازیکنان کوچکی نبودند. هر کدام عزت و احترام داشتند. به ما برخورد که چرا اینطور صحبت کرد. در نتیجه ۱۴ بازیکن لایحه استعفا از تیم ملی را در بازگشت به تهران امضا کردند و گفتند که در این شرایط حاضر نیستند برای تیم ملی بازی کنند.

* اخیرا فنونی زاده مدعی شده که بازیکنان تیم ملی در سال ۱۹۸۸ برای برکناری دهداری، نامه استعفا از تیم ملی را امضا کردند. روایت های مختلفی درباره این اتفاق وجود دارد.

تیم ملی در بازی های آسیایی سئول حضور داشت و هدایت تیم بر عهده پرویز دهداری، رضا وطن خواه و بهمن صالح نیا بود. استعفای دسته جمعی بازیکنان قبل از بازی تیم ملی رخ داد. پرویز دهداری ترکیب تیم ملی را برای بازی فردا مشخص کرده بود و همه می دانستند ترکیب به چه شرحی است.  بعد از تمرین راهی رختکن و سالن دوش شدیم که یکسری از بازیکنان با صدای بلند با هم شوخی می کردند و صدای خنده و شوخی بازیکنان در رختکن پیچیده بود.

آقای وطن خواه وارد رختکن شد و به بازیکنان بزرگ و باتجربه تیم ملی پرخاش کرد که به بازیکنان برخورد. پنجعلی، حاجیلو و چنگیز بازیکنان کوچکی نبودند. هر کدام عزت و احترام داشتند. به ما بر خورد که چرا این طور صحبت کرد. در نتیجه ۱۴ بازیکن لایحه استعفا از تیم ملی را در بازگشت به تهران امضا کردند و گفتند که در این شرایط حاضر نیستند برای تیم ملی بازی کنند.

*چه اتفاقی افتاد؟

فردا صبح ترکیب عوض شد و فقط اسامی بازیکنان غایب در لایحه استعفا از تیم ملی در ترکیب اصلی وجود داشت. حدود ۱۰ نفر از ترکیب خارج شدند.

* شما به همراه سه بازیکن دیگر به تیم ملی برگشتید.

بعد از بازی های آسیایی، ترکیب تیم ملی برای بازی با کویت در انتخابی المپیک اعلام شد و از من و سه بازیکن دیگر برای حضور در فدراسیون جلسه حراست دعوت کردند. ما هم جلسه گذاشتیم و به تیم ملی برگشتیم.

* ظاهرا از کار خودتان پشیمان شدید و با پس گرفتن استعفا و عذرخواهی به تیم ملی برگشتید.

ما پشیمان نبودیم. فدراسیون از ما خواست به تیم ملی برگردیم و ما هم جلسه گذاشتیم و صحبت کردیم.

ما بلند صحبت می کردیم و آواز می خواندیم.آقای وطن خواه نظامی فکر می کرد. تیم ملی را با پادگان اشتباه گرفت. بازیکنان تیم ملی هم باتجربه و بزرگ بودند. 

 * اگر بحث دعوت به تیم ملی است، چرا غلام رضا فتح آبادی به همراه شما، فنونی زاده و سجادی به تیم ملی برنگشت؟

فتح آبادی به تیم ملی دعوت نشد. مرتضی یکه به همراه ما سه نفر دعوت شد و برگشت. ما را مربیان خواستند و دعوت کردند.

* با مرحوم دهداری جلسه گذاشتید؟

نشستی با پرویز دهداری داشتیم و با او صحبت کردیم. مرحوم دهداری معلم اخلاق و جای پدر ما بود. بعد از پس گرفتن استعفا در سازمان ورزش، سر تمرین برگشتیم.

* این ماجرا خیلی عجیب است. مگر چه جوی بر رختکن حاکم بود که وطن خواه به بازیکنان بزرگ تیم ملی پرخاش کرد؟

ما بلند صحبت می کردیم و آواز می خواندیم. آقای وطن خواه نظامی فکر می کرد. تیم ملی را با پادگان اشتباه گرفت. بازیکنان تیم ملی هم باتجربه و بزرگ بودند.  

* چند سالتان بود؟

من تقریبا ۲۶ سال داشتم. من از ۱۷ سالگی آنجا بودیم در رده جوانان هم با وطن خواه کار می کردم. او مربی تیم ملی بود و یک چنین اتفاقی آن موقع رخ داد. وطن خواه چنین اتفاقی را برای قلی هاشم پور رقم زد که یاوری، سرمربی تیم ملی بزرگسالان از من خواست درباره ماجرا صحبت کنم و من هم گفتم که وطن خواه راستش را نمی گوید. در نتیجه قلی هاشم پور که کاپیتان تیم ملی جوانان بود، در تیم ملی ماند.

* مرحوم دهداری که از این ماجرا خبر داشتند، مداخله نکردند؟

پرویز خان یک مقدار متواضع بود. او خیلی خوب بود. واقعا استثنایی بود. دهداری قبلا در شاهین و پرسپولیس با وطن خواه هم بازی بود و از نظر سنی چند سال اختلاف داشتند. او به حرف های وطن خواه گوش داد. البته صالح نیا به ما حق می داد.

* فرصتی به دست آمد که ۱۰ بازیکنی که از تیم ملی رفتند با دهداری صحبت کنند؟

فرصت که بود اما من حضور نداشتم. پرویز خان مثل یک پدر بود. در سال ۱۹۸۸و دو روز مانده به بازی ها تب کردم. پرویز خان در طول یک هفته بیماری من، سه روزش را بالای سرم بود و شبانه روز از من مراقبت می کرد.

* در کدام بازی حضور داشتید؟

من در بازی با کره جنوبی بازی کردم.

* که با سه گل باختیم.

از خیلی از بازیکنان آماده تر و سرحال تر بودم ولی مریض شدم. بدشانسی هم آوردیم.

* ترکیب تیم ملی هم اشتباه بود که با ذخیره ها مقابل کره جنوبی به میدان رفت.

ترکیب اشتباه بود. قبول دارم.

* اگر با کره مساوی می کردیم، اول می شدیم و در نیمه نهایی به جای عربستان با چین بازی می کردیم.

دقیقا همین طور می شد.

وطن خواه رفاقت را به رقابت ترجیح می داد. او این کار را در جام ملت ها انجام داد و من هم با پرخاش این موضوع را به او گفتم.

* در بازی با عربستان که شکست خوردیم، ناداوری هم بود؟

واقعا ناداوری بود. در دو جام ملت ها با ناداوری به عربستان باختیم.

* با این حساب دهداری مشکلی با ۱۴ بازیکن مستعفی تیم ملی نداشت و مشکل اصلی رضا وطن خواه بود؟

وطن خواه اخلاق به خصوصی داشت. من در عمر فوتبالم از نظر اخلاقی، کارت زرد هم نگرفتم. در جام ملت های آسیا هم با او درگیر شدم. این اتفاق جلوی دهداری و صالح نیا رخ داد. پهلوان رئیس فدراسیون بود و این اتفاق را چند نفر از مسئولان حراست دیدند و من محروم شدم.

* چه اتفاقی افتاد که به او پرخاش کردید؟

توضیحش طولانی است. من شرایط خوبی داشتم و از نظر بدنی خوب بودم. می توانید از مرتضی فنونی زاده بپرسید. وطن خواه رفاقت را به رقابت ترجیح می داد. او این کار را در جام ملت ها انجام داد و من هم با پرخاش این موضوع را به او گفتم.

* چه گفتید؟

به او گفتم که در دوره مرحوم محمد رنجبر روی نیمکت تیم ملی می نشست اما منِ عربشاهی، از ۱۷ سالگی کنار بازیکنان بزرگ تیم ملی بودم و به عنوان یار اصلی بازی کردم. باعث افتخارم بود که ۱۱ سال در تیم ملی بودم. بعد از محرومیت از تیم ملی، در ۳۱ سالگی از فوتبال خداحافظی کردم.

* با استعفای این ۱۴ بازیکن، به راحتی قهرمانی جام ملت های آسیا از دست رفت.

آنها ۱۴ نفر از بهترین های فوتبال بودند. من موقع استعفا ۲۵ سال داشتم. بقیه هم در همین سن و سال بودند. همه در باشگاه های بزرگ بودند. جام ملت های ۱۹۸۴ را هم روی یک تعویض اشتباه از ناصر ابراهیمی از دست دادیم.

* تعویضی که مرحوم احدی به جای ناصر محمد خانی وارد زمین شد و تیم ملی از آن ناحیه ضربه خورد.

احدی از بهترین بازیکنان ما بود اما مناسب آن بازی نبود. بهترین تیم بعد از انقلاب را داشتیم. ما باید قهرمان می شدیم. می توانستیم در فینال به چین، چند گل بزنیم. چین را در دور گروهی برده بودیم.

* خاطره شیرین و تلخی از آن دوره دارید؟

همه خاطراتم شیرین است اما خاطره تلخم، گل به خودی شاهین بیانی در دقیقه ۹۴ به تیم ملی بود که در نهایت به فینال نرفتیم.

انتهای پیام

منبع ایسنا

منبع ایسنا
کلید واژه :

ضیا عربشاهی

،

استعفای دسته جمعی ملی پوشان

،

فوتبالیست های ایران

ثبت نظرات
captcha