پیش خوان روزنامه ها
محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 2 محل تبلیغات شما اینجاست 4 نیرو نیوز مدارا
کد خبر : ۷۲۱۱۱۹
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

خیال خام موافقان پاریس در قبال کمک های بین المللی/ایران تاکنون چقدر کمک مالی جذب کرده است؟

یکی از اصلی ترین دلایل موافقان توافق پاریس، دریافت کمک های مالی بین المللی است، اما بررسی ها نشان می دهد که جذب این کمک ها، با توجه به وضعیت فعلی ایران در جهان، ممکن نیست.

خیال خام موافقان پاریس در قبال کمک های بین المللی/ایران تاکنون چقدر کمک مالی جذب کرده است؟

به گزارش پایگاه خبری اتحاد آنلاین، توافق تغییر اقلیم پاریس با هدف جلوگیری از افزایش دمای زمین و با تمرکز بر کاهش انتشار گازهای گلخانه ای انسان ساخت ازجمله دی اکسید کربن(CO۲)، مورد اجماع کشورهای حاضر در نشست COP۲۱ قرار گرفت. ایران نیز به عنوان یکی از کشورهای حاضر در این نشست، این توافق نامه را امضاء کرده است و در سند تعهدات اولیه خود، متعهد به کاهش ۱۲ درصدی انتشار گازهای گلخانه ای تا سال ۲۰۳۰ میلادی شده است.

موافقان این توافق معتقد هستند که ایران در مقابل کاهش انتشار گازهای گلخانه ای، از کمک های بین المللی بهره مند می شود. به عبارت دیگر، دریافت کمک های بین المللی از اصلی ترین دلایل موافقت آنها با پیوستن ایران به توافق پاریس است؛ در حالیکه بر اساس ماده ۹ این توافق، هزینه طرح های کاهش انتشار در کشورهای درحال توسعه، باید از سوی کشورهای توسعه یافته تأمین شود. همچنین مطابق تصمیمات این توافق، کشورهای توسعه یافته برای جبران خسارت های ناشی از کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در کشورهای در حال توسعه، موظف به کمک ۱۰۰ میلیارد دلاری به صورت سالانه از طریق صندوق اقلیم سبز (GCF) شده اند.

حال سوال اینجا است که با پیوستن ایران به این توافق، چقدر از این کمک ها شامل ایران خواهد شد؟ برای پاسخگویی به این سؤال در ادامه به بررسی کمک های بین المللی و همچنین وضعیت ایران در دریافت این کمک ها می پردازیم:

۱- وضعیت کمک های مالی تا به حال:

حسین نریمان پناه، کارشناس حوزه اقلیم شناسی در گفتگو با خبرنگار مهر، درباره کمک های مالی انجام شده توضیح داد: بر اساس گزارش صندوق سبز اقلیم به عنوان نهاد توزیع کننده کمک های بین المللی، کمک مالی صورت گرفته از سوی کشورهای توسعه یافته به این صندوق تا به حال، فقط ۱۰ میلیارد دلار بوده؛ این درحالی است که کشورهای آسیا-اقیانوسیه توانسته اند فقط ۲ میلیارد دلار از این کمک ها را دریافت کنند و میزان دریافتی ایران از این مبلغ تا به حال، صفر بوده است.

۲- تجربه CDM در پیمان کیوتو:

وی ادامه داد: تجربه پیمان کیوتو به عنوان اولین توافق آب و هوایی نشان می دهد که ایران در جذب کمک های بین المللی، عملکرد بسیار ضعیفی داشته است. مطابق گزارش سازمان محیط زیست، در جریان پیمان کیوتو از ۶۰ طرحی که در مکانیزم توسعه پاک (CDM) در سطح دنیا اجرا شد، سهم ایران تنها ۱۳ طرح (۰.۲ درصد از کل طرح ها) بود؛ این درحالی است که بیشترین کمک ها توسط کشورهای شرق آسیا جذب شده و کشورهای چین و هند با اختصاص ۶۷ درصد از این طرح ها، بیشترین سهم از جذب این پروژها را داشتند.

شکل (۱) میزان بهره مندی کشورهای مختلف از کمک های بین المللی در مکانیزم CDM را نشان می دهد.

 

۳- وجود تحریم های پولی و بانکی:

نریمان پناه اظهار داشت: وجود تحریم های چندجانبه در حوزه های پولی و بانکی به حدی وضعیت کشور را تحت تأثیر قرار داده است که حتی اجازه نقل و انتقال مالی به ایران در تأمین دارو نیز داده نمی شود. حال سؤال اینجا است که صندوق اقلیم سبز چگونه می تواند کمک های مالی را به ایران انتقال دهد؟ ممکن است درقبال این پرسش، شرط ایران برای کاهش انتشار مطرح شود، بدین معنی که ایران، انجام تعهدات را مشروط به رفع محدودیت های مالی و تکنولوژی و همچنین رفع تحریم های ظالمانه کرده است؛ اما بسیاری از حقوق دانان منتقد به شروط ایران در توافق پاریس معتقدند که این عبارات، کلی و قابل تفسیر از سوی طرف های مقابل است و نمی تواند برطرف کننده موانع اعطای کمک های بین المللی باشد.

۴- اولویت داشتن کشورهای جزیره ای و کوچک:

به گزارش خبرنگار مهر، بر اساس بند ۴ ماده ۹ توافق پاریس، کشورهای فقیر و جزایر کوچک برای دریافت کمک های بین المللی در اولویت قرار دارند. همچنین گزارش ششم صندوق اقلیم سبز نشان می دهد که از ۲ میلیارد دلار کمک این صندوق به کشورهای آسیا-اقیانوسیه، بیشترین کمک ها به جزایر کوچکی مانند کوک، نائورو، کامبوج، نیووی و تونگا اعطا شده است. از طرفی کشورهای توسعه‏ یافته، تصمیم گیرنده اصلی در پرداخت کمک ها هستند و طبق اولویت بندی مدنظرشان، به کشورها کمک خواهند کرد؛ بنابراین ممکن است این کمک ها اصلاً به کشور ما تعلق نگیرد و حتی تصمیم بگیرند که کمکی به ایران نکنند.

۵- خروج آمریکا از توافق پاریس:

خروج آمریکا از توافق پاریس به عنوان اصلی ترین تأمین کننده کمک های بین المللی از دیگر موانع موجود است. بر اساس گزارش های موجود، حدود ۶۰ درصد تأمین هزینه های صندوق اقلیم سبز به عهده آمریکا بود که زیان مالی ناشی از این هزینه ها، یکی از دلایل اصلی خروج آمریکا از توافق پاریس شد. بنابراین فارغ از دیگر موانعی که در برابر جذب کمک های این صندوق توسط ایران وجود دارد، با کاهش چشم گیر منابع تأمین این هزینه ها، آیا می توان امیدی به حمایت های مالی این صندوق در آینده داشت؟

با توجه به نکات ذکرشده می توان گفت که موضوع دریافت کمک های مالی بین المللی ازطریق پیوستن به توافق پاریس، دارای تضمین های قطعی و عملی نیست و به عبارتی، امکان پذیر نخواهد بود. بنابراین استدلال موافقان پیوستن ایران به این توافق، بسیار ضعیف است، ازاین رو با توجه به شرایط فعلی، به نظر می رسد باید دلایل حمایت خود را مشخص تر بیان کنند. همچنین ضروری است مجلس شورای اسلامی با در نظر گرفتن تمامی ابعاد پیوستن به این توافق، تصمیمی هوشمندانه و مطابق با منافع ملی کشور بگیرد.

منبع مهر
کلید واژه :

توافق پاریس

،

آب و هوا

ثبت نظرات
captcha